អយ្យិកាសូត្រទី ២

សាវត្ថីនិទាន ។ គ្រានោះ ព្រះបាទបសេនទិកោសលស្តេច ចូលទៅគាល់ព្រះមានព្រះភាគ ទាំងថ្ងៃត្រង់ លុះចូលទៅដល់ ថ្វាយបង្គំព្រះមាន ព្រះភាគ ហើយគង់ក្នុងទីសមគួរ ។ លុះព្រះបាទបសេនទិកោសល គង់ ក្នុងទីសមគួរហើយ ទើបព្រះមានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់ដូច្នេះថា បពិត្រ មហារាជ អើហ្ន៎ មហារាជស្តេចមកពីទីណា ទាំងថ្ងៃត្រង់ ដូច្នេះ ។ ព្រះបាទ បសេនទិកោសល ក្រាបបង្គំទូលថា បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន ព្រះអយ្យិកាខ្ញុំ ព្រះអង្គគ្រាំគ្រា ព្រឹទ្ធា ចាស់ កន្លងកាលវែងឆ្ងាយហើយ ចូលមកក្នុងបច្ឆិមវ័យហើយ មានព្រះជន្ម ១២០ វស្សាអំពីកំណើត ( ឥឡូវនេះ ) ធ្វើមរណកាលទៅហើយ បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន ឯព្រះអយ្យិកា ក៏ជាទីស្រឡាញ់ ជាទីពេញចិត្ត បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន ប្រសិនបើខ្ញុំព្រះអង្គដូរដោយហត្ថិរ័តន៍ កុំឲ្យអយ្យិការបស់ខ្ញុំព្រះអង្គធ្វើមរណកាលបានដូច្នេះ ខ្ញុំព្រះអង្គនឹងឲ្យហត្ថិរ័តន៍ ដោយគិតថា កុំឲ្យព្រះអយ្យិការបស់ខ្ញុំព្រះអង្គធ្វើមរណកាលបានឡើយ បពិត្រ ព្រះអង្គដ៏ចម្រើន ប្រសិនបើខ្ញុំព្រះអង្គដូរដោយអស្សរ័តន៍ កុំឲ្យព្រះអយ្យិកា របស់ព្រះអង្គធ្វើមរណកាលបាន ដូច្នេះ ខ្ញុំព្រះអង្គនឹងឲ្យអស្សរ័តន៍ ដោយ គិតថា កុំឲ្យព្រះអយ្យិការបស់ខ្ញុំព្រះអង្គធ្វើមរណកាលបានឡើយ បពិត្រព្រះអង្គ ដ៏ចម្រើន ប្រសិនបើខ្ញុំព្រះអង្គដូរដោយស្រុកសួយ កុំឲ្យព្រះអយ្យិកា របស់ខ្ញុំព្រះអង្គធ្វើមរណកាលបានដូច្នេះ ខ្ញុំព្រះអង្គនឹងឲ្យស្រុកសួយ ដោយ គិតថា កុំឲ្យព្រះអយ្យិការបស់ខ្ញុំព្រះអង្គ ធ្វើមរណកាលបានឡើយ បពិត្រ ព្រះអង្គដ៏ចម្រើន ប្រសិនបើខ្ញុំព្រះអង្គដូរដោយជនបទ កុំឲ្យព្រះអយ្យិការបស់