ឋាននៃទ្រព្យ ៦ យ៉ាង

ឯទុក្កដ និងបាចិត្តិយពួកណា ក្នុងបុព្វយោគ ភិក្ខុនោះសម្តែងសហបយោគ ហើយឈានចុះកាន់លជ្ជីធម៌ហើយត្រូវទុក ( គឺមិនទាន់រម្ងាប់ ) ទុក្កដ និង បាចិត្តិយទាំងអស់នោះ គួរសម្តែង ។ ចំណែកទុក្កដសូម្បីមានចំនួនច្រើន ព្រោះកាត់ស្មៅ ដើមឈើ និងវល្លជាដើមដែលកើតឡើងហើយក្នុងទីនោះ ដែលជាសហបយោគ រមែងរម្ងាប់ទៅ ព្រោះដល់នូវការជីកដី ។ អាបត្តិ ទុក្កដព្រោះជីកដីមួយបុណ្ណោះមាន ទុក្កដជាច្រើនព្រោះការជីក រមែងរម្ងាប់ទៅ ព្រោះដល់នូវការកាយ អាបត្តិទុក្កដជាច្រើនព្រោះការកាយ រមែងរម្ងាប់ទៅ ព្រោះដល់នូវការកោយឡើង អាបត្តិទុក្កដជាច្រើន ព្រោះការកោយឡើង រមែងរម្ងាប់ទៅ ព្រោះដល់នូវការចាប់ពាល់ អាបត្តិទុក្កដជាច្រើន ព្រោះការចាប់ ពាល់រមែងរម្ងាប់ទៅ ព្រោះដល់នូវការឲ្យកម្រើក ។ កាលបើលជ្ជីធម៌ កើតឡើងក្នុងខណៈជីកដីជាដើម អាបត្តិសូម្បីមានច្រើនក៏ដោយចុះ លោក សម្តែងត្រឹមតែមួយបុណ្ណោះ រមែងរួចផុតបាន ។ ពិតហើយ ដែលបានឈ្មោះ ថាការរម្ងាប់នៃអាបត្តិដែលកើតឡើងមុននេះ មកហើយក្នុងសូត្រ ក្នុងអនុសាវនាទាំងឡាយនោះឯង យ៉ាងនេះថា ទុក្កដ ព្រោះញត្តិ ថុល្លច្ច័យ ព្រោះ ទុតិយកម្មវាចា រមែងរម្ងាប់ទៅ ។ តែការរម្ងាប់នៃអាបត្តិដែលកើតឡើងមុន ក្នុងទុតិយបារាជិកនេះ អ្នកសិក្សាគួរកាន់យកដោយប្រមាណនៃព្រះអដ្ឋកថាចារ្យនេះឯង ។ ឋាននៃទ្រព្យ ៦ យ៉ាង ច្រើនបទថា ឋានា ចាវេតិ អាបត្តិ បរាជិកស្ស សេចក្តីថា ភិក្ខុ ណាធ្វើឲ្យកម្រើកហើយ ក៏មិនឈានចុះកាន់លជ្ជីធម៌ឡើយ ញ៉ាំងឆ្នាំងទ្រព្យ នោះឲ្យឃ្លាតចាកស្ថាន ដោយហោចសូម្បីត្រឹមមួយសរសៃសក់ ភិក្ខុនោះត្រូវ អាបត្តិបារាជិកនោះឯង ។ ឯការញ៉ាំងទ្រព្យឲ្យឃ្លាតចាកទីក្នុងពាក្យថា ឋានា ចាវេតិ នេះ គប្បីជ្រាបដោយអាកា