វិនីតវត្តក្នងតតិយបារាជិក

អធិប្បាយ វិនីតវត្ថុក្នុងតតិយបរាជិក ក្នុងរឿងជាបឋម ក្នុងគាថានៃវិនីតវត្ថុទាំងឡាយ មានវិនិច្ឆ័យ ដូចតទៅនេះ បទថា ការុញ្ញេន សេចក្តីថា ភិក្ខុទាំងនោះឃើញសេចក្តីទុក្ខ ព្រោះជំងឺយ៉ាងខ្លាំងក្លារបស់ភិក្ខុនោះហើយ កើតសេចក្តីករុណាឡើង និងជា អ្នកមានបំណងចង់ឲ្យស្លាប់ តែមិនជ្រាបថា ភិក្ខុនោះមានបំណងចង់ស្លាប់ ទើបបានពណ៌នាគុណសេចក្តីស្លាប់យ៉ាងនេះថា លោកជាអ្នកមានសីល បាន ធ្វើកុសលទុកហើយ ហេតុអ្វី កាលនឹងស្លាប់ ទើបភ័យខ្លាចទៅវិញ ដែល ឈ្មោះថា ស្ថានសួគ៌របស់អ្នកមានសីល ជារបស់ទាក់ទងដោយហេតុត្រឹមតែ សេចក្តីស្លាប់បុណ្ណោះ មិនមែនឬ ភិក្ខុនោះក៏ផ្តាច់អាហារ ព្រោះការពណ៌នា ( គុណនៃសេចក្តីស្លាប់ ) របស់ភិក្ខុទាំងនោះ ហើយក៏ស្លាប់ទៅក្នុងចន្លោះឯង ព្រោះហេតុនោះ ទើបភិក្ខុទាំងនោះត្រូវអាបត្តិ ។ តែព្រះឧបាលិត្ថេរពោលទុក ដោយអំណាចវោហារថា ភិក្ខុទាំងនោះបានពណ៌នាគុណនៃសេចក្តីស្លាប់ដោយ សេចក្តីករុណា ព្រោះដូច្នោះ ឥឡូវនេះ ភិក្ខុដែលជាបណ្ឌិត ក៏មិនគួរពណ៌នា គុណនៃសេចក្តីស្លាប់យ៉ាងនោះ ដល់ភិក្ខុអ្នកអាពាធ ។ ពិតហើយ បើភិក្ខុ អាពាធនោះស្តាប់ការពណ៌នារបស់ភិក្ខុនោះហើយ មរណភាពក្នុងចន្លោះក្នុង កាលអាយុនៅសល់ត្រឹមមួយជួរវារៈនៃជវ័ន ដោយសេចក្តីព្យាយាម មាន ការអត់អាហារជាដើមសោត ភិក្ខុនោះ ឈ្មោះថា ភិក្ខុនេះឯងសម្លាប់ហើយ ។ តែគួរប្រៀនប្រដៅដោយន័យនេះថា ការកើតឡើងនៃមគ្គ និងផលរបស់អ្នក មានសីលមិនជារបស់គួរអស្ចារ្យឡើយ ព្រោះដូច្នោះ លោកមិនគួរធ្វើការជាប់