អនុប្បញ្ញត្តិចតុត្ថបារាជិក

កាលព្រះដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់បញ្ញត្តចតុត្ថបារាជិក ធ្វើឲ្យ ធ្ងន់ឡើង ដោយអំណាចការដាច់មូលយ៉ាងនោះហើយ រឿងសម្គាល់ថា បាន ត្រាស់ដឹងដទៃទៀតក៏កើតឡើង ដើម្បីប្រយោជន៍ដល់អនុប្បញ្ញត្តិ ។ ដើម្បី សម្តែងការកើតឡើងនៃរឿងសម្គាល់ថាបានសម្រេចនោះ ទើបធម្មសង្គាហកត្ថេរ ទាំងឡាយពោលយ៉ាងនេះថា សិក្ខាបទនេះ គឺព្រះមានព្រះភាគ ទ្រង់បញ្ញត្ត ហើយ ដល់ភិក្ខុទាំងឡាយ ដោយប្រការយ៉ាងនេះ ។ បណ្តាបទទាំងនោះ ពីរបទថា អទិដ្ឋេ ទិដ្ឋសញ្ញិនោ សេចក្តីថា ( ភិក្ខុ ទាំងឡាយ ) ជាអ្នកមានសេចក្តីសម្គាល់ក្នុងអរហត្តផល ដែលខ្លួនមិនទាន់ បានឃើញដោយញាណចក្ខុ ថាបានឃើញ ដោយពាក្យថា អរហត្តផល យើងទាំងឡាយឃើញហើយ ។ ក្នុងអរហត្តផលដែលខ្លួនមិនទាន់បានដល់ ជាដើម ក៏មានន័យដូច្នេះ ។ តែសេចក្តីវិសេស មានដូចតទៅនេះថា បទថា អប្បត្តេ សេចក្តីថា ដែលខ្លួនមិនទាន់បានដល់ ដោយអំណាច ការកើតឡើងក្នុងសន្តានរបស់ខ្លួន ។ បទថា អនធិគតេ បានដល់ ខ្លួនមិនទាន់បានសម្រេចដោយមគ្គភាវនា សេចក្តីថា ដែលខ្លួនមិនទាន់បាន ។ បទថា អសច្ឆិកតេ បានដល់ ដែលខ្លួនមិនទាន់បានចាក់ធ្លុះ ឬមិនទាន់ បានធ្វើឲ្យជាក់ច្បាស់ ដោយអំណាចការពិចារណា ។ បទថា អធិមានេន បានដល់ ដោយការសម្គាល់ថា ខ្លួនបានត្រាស់ដឹង អធិប្បាយថា ដោយការសម្គាល់ដែលកើតឡើងយ៉ាងនេះថា អញបានត្រាស់ ដឹងហើយ ម្យ៉ាងទៀត សេចក្តីថា ដោយការប្រកាន់ខ្លួនក្រៃលែង គឺដោយ មានះដ៏ខ្លាំងក្លា ។ ពីរបទថា អញ្ញំ ព្យាករឹសុ សេចក្តីថា បានព្យាករអរហត្តផល គឺបាន ប្រាប់ដល់ភិក្ខុទាំងឡាយថា អាវុសោ ពួកយើងបានសម្រេចអរហត្តផលហើយកិច្ច ដែលគួរធ្វើ ពួកយើងបានធ្វើស្រេចហើយ ។ ព្រោះមិនទាន់លះកិលេស បានដោយមគ្គ ចិត្តរបស់ភិក្ខុទាំងនោះ សង្កត់កិលេ