អដ្ឋកថា កដ្ឋហារសូត្រទី ៨

ក្នុងកដ្ឋហារសូត្រទី ៨ មានវិនិច្ឆ័យដូចតទៅនេះ បទថា អន្តេវាសិកា បានដល់ មានអ្នកធ្វើការខ្វល់ខ្វាយ សិក្សាសិល្បៈ ឈ្មោះថា ធម្មន្តេវាសិក ។ បទថា និសិន្នំ បានដល់ ប្រថាប់គង់បញ្ចេញរស្មី មាន ៦ ពណ៌ ។ បទថា គម្ភីររូបេ បានដល់ មានសភាពជ្រៅ ។ បទថា ពហុភេរវេ បានដល់ ដែលគួរឲ្យខ្លាចច្រើន ព្រោះអាស្រ័យវត្ថុ ដែលមាន វិញ្ញាណ និងមិនមានវិញ្ញាណ ដែលគួរខ្លាច នៅក្នុងទីនោះ ។ បទថា វិគាហិយ បានដល់ ចូលទៅហើយតាមលំដាប់ ។ បទថា អនិញ្ជមានេន ជាដើម ជា កាយវិសេស ។ អធិប្បាយថា ដោយកាយបែបនេះ ។ ដោយបទថា សុចារុរូបំ វត លោកពោលថា លោកសម្លឹងឈានដ៏ល្អក្រៃលែងហ្ន៎ ។ បទថា វនវស្សិតោ មុនិ បានដល់ ព្រះមុនី គឺព្រះពុទ្ធទ្រង់អាស្រ័យ នៅក្នុងព្រៃ ។ បទថា ឥទំ សេចក្តីថា ហេតុដែលលោកគង់ក្នុងព្រៃយ៉ាងនេះ រមែងប្រាកដជាវត្ថុដែលគួរអស្ចារ្យដល់ខ្ញុំ ។ បទថា បីតិមនោ បានដល់ អ្នក មានចិត្តត្រេកអរ ។ បទថា វនេ វសេ បានដល់ នៅក្នុងព្រៃ ។ បទថា មញ្ញាមហំ សេចក្តីថា ខ្ញុំរមែងសម្គាល់ ។ បទថា លោកាធិបតិសហព្យតំ បានដល់ ភាពជាសម្លាញ់របស់មហាព្រហ្ម ជាធំក្នុងលោក ។ បទថា អាកង្ខមានោ ប្រែថា កាលប្រាថ្នា ។ បទថា តិទិវំ អនុត្តរំ នេះ លោកពោលសំដៅយកព្រហ្មលោកនុ៎ះឯង ។ បទថា កស្មា ភវំ វិជនមរញ្ញមស្សិតោ សេចក្តីថា បើមិនជាយ៉ាងនេះ ខ្ញុំយល់ថា លោកប្រាថ្នាព្រហ្ម- លោកលំដាប់ដំបូង ព្រាហ្មណ៍សួរថា កាលបើយ៉ាងនេះ សូមលោកប្រាប់ ដល់ខ្ញុំ ហេតុអ្វី ទើបលោកគាប់ចិត្តនៅក្នុងព្រៃ ។ បទថា ព្រហ្មបត្តិយា ប្រែថា ដើម្បីដល់នូវភាពជាអ្នកប្រសើរ ក្នុងទីនេះ សេចក្តីនេះ ព្រាហ្មណ៍សួរ ដោយអាការដទៃទៀតថា ព្រោះហេតុអ្វី ទើបលោកធ្វើសេចក្តីព្យាយាម ។