គគ្គរាសូត្រទី ១១

សម័យមួយ ព្រះមានព្រះភាគ ទ្រង់គង់ជិតឆ្នេរស្រះបោក្ខរណី ឈ្មោះគគ្គរា ទៀបនគរចម្បា ជាមួយនឹងភិក្ខុសង្ឃច្រើន គឺភិក្ខុប្រមាណ ៥០០ រូបផង ឧបាសក ៧០០ នាក់ផង ទេវតាជាច្រើនពាន់ផង។ បានឮថា ព្រះមានព្រះភាគ រុងរឿងលើសជនទាំងនោះដោយសម្បុរព្រះសរីរៈ ផង ដោយយសបរិវារផង ។ លំដាប់នោះឯង ព្រះវង្គីសៈមានអាយុ មានសេចក្តីត្រិះរិះ យ៉ាងនេះថា ព្រះមានព្រះភាគអង្គនេះ គង់នៅជិតឆ្នេរស្រះបោក្ខរណីឈ្មោះ គគ្គរា ទៀបនគរចម្បា ជាមួយនឹងភិក្ខុសង្ឃច្រើន គឺភិក្ខុប្រមាណ ៥០០ រូប ផង ឧបាសក ៧០០ នាក់ផង ទេវតាជាច្រើនពាន់ផង បានឮថា ព្រះមាន ព្រះភាគ រុងរឿងលើសជនទាំងនោះ ដោយសម្បុរព្រះសរីរៈផង ដោយ យសបរិវារផង បើដូច្នោះ គួរតែអាត្មាអញពោលសរសើរព្រះមានព្រះភាគ ដោយគាថាដ៏សមគួរ ក្នុងទីចំពោះព្រះភក្ត្រ ។ ទើបព្រះវង្គីសៈមានអាយុ ក្រោកចាកអាសនៈ ធ្វើឧត្តរាសង្គឆៀងស្មាម្ខាងប្រណម្យអញ្ជលី ឆ្ពោះទៅរក ព្រះមានព្រះភាគ ក្រាបទូលព្រះមានព្រះភាគ ដូច្នេះថា បពិត្រព្រះមាន ព្រះភាគ ខ្ញុំព្រះអង្គសូមសម្តែងធម៌ បពិត្រព្រះសុគត ខ្ញុំព្រះអង្គសូមសម្តែង ធម៌ ។ ព្រះមានព្រះភាគទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលវង្គីសៈ ចូរអ្នកសម្តែងធម៌ចុះ ។ លំដាប់នោះឯង ព្រះវង្គីសៈមានអាយុ បានពោលសរសើរ ព្រះមានព្រះភាគ ដោយគាថាដ៏សមគួរ ក្នុងទីចំពោះព្រះភក្ត្រថា ព្រះចន្ទរុងរឿងព្ធដ៏អាកាស ដែលឥតភ្លៀង យ៉ាងណា ព្រះ អាទិត្យ ដែលប្រាសចាកមន្ទិល រមែងរុងរឿង យ៉ាងណា បពិត្រព្រះអង្គជាអង្គីរសៈ ( ទ្រង់មានរស្មីផ្សាយចេញពីព្រះអង្គ ) ព្រះអង្គជាអ្នកប្រាជ្ញធំ តែងរុងរឿង ( ដោយសម្បុរព្រះសរីរៈ ) និងយសបរិវារ គ្របសត្វលោកទាំងអស់យ៉ាងនោះៗ ដែរ ។