សានុសូត្រទី ៥

សម័យមួយ ព្រះមានព្រះភាគ ទ្រង់គង់នៅក្នុងវត្តជេតពន របស់អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ទៀបក្រុងសាវត្ថី ។ សម័យនោះឯង យក្សបាន ចាប់សានុសាមណេរ ជាបុត្តរបស់ឧបាសិកាម្នាក់ ។ គ្រានោះឯង ឧបាសិកានោះ ខ្សឹកខ្សួល បានពោលគាថា ទាំងនេះ ក្នុងវេលានោះថា ខ្ញុំបានឮព្រះអរហន្តទាំងឡាយថា បុគ្គលទាំងឡាយណា រក្សា ឧបោសថ ប្រកបដោយអង្គ ៨ ក្នុងថ្ងៃទី ១៤ ថ្ងៃទី ១៥ និងថ្ងៃទី ៨ នៃបក្ខ ទាំងបារិហារិកបក្ខផង ឈ្មោះថា ប្រព្រឹត្ត ព្រហ្មចរិយៈ ពួកយក្សមិនយាយីបុគ្គលនោះឡើយ ឥឡូវ ថ្ងៃ នេះ ខ្ញុំឯងឃើញពួកយក្សយាយីសានុសាមណេរ ។ យក្សតបថា នាងបានឮពាក្យព្រះអរហន្តទាំងឡាយ ដោយប្រពៃថា បុគ្គលទាំងឡាយណា រក្សាឧបោសថប្រកបដោយ អង្គ ៨ ក្នុងថ្ងៃទី ១៤ ថ្ងៃទី ១៥ និងថ្ងៃទី ៨ នៃបក្ខ ទាំងបារិហារិកបក្ខផង ឈ្មោះថា ប្រព្រឹត្តព្រហ្មចរិយៈ ពួកយក្ស មិនយាយីបុគ្គលទាំងនោះទេ នាងគប្បីនិយាយប្រាប់សានុសាមណេរ ដែលភ្ញាក់ឡើងថា នេះជាពាក្យរបស់ ពួកយក្ស ( ប្រាប់ ) ថា លោកកុំធ្វើអំពើអាក្រក់ក្នុងទីចំពោះមុខ ឬទី កំបាំងមុខឡើយ បើលោកនឹងធ្វើ ឬកំពុងធ្វើ នូវអំពើលាមក លោក ទុកជាហោះរត់ទៅ ក៏មិនរួចអំពីសេចក្តីទុក្ខដែរ ។ សានុសាមណេរភ្ញាក់ឡើង និយាយថា ញោម ពួក ជនតែងយំរកបុគ្គលដែលស្លាប់បាត់ទៅហើយ ឬបុគ្គលដែល រស់នៅ តែគេមិនឃើញ ញោម ញោមឃើញអាត្មានៅរស់ នៅឡើយ ញោម ហេតុអ្វីក៏ញោមយំរកអាត្មា ។ ឧបាសិកាតបថា លោកកូន ជនទាំងឡាយតែងយំ រកបុគ្គល ដែលស្លាប់បាត់ទៅហើយ ឬបុគ្គលដែលរស់នៅតែ គេមិនឃើញ ម្យ៉ាងទៀត បុគ្គលណា លះបង់កាមទាំងឡាយហើយ បែរជាត្រឡប់មករកកាមក្នុងលោកនេះវិញ លោកកូន សូម្បីតែបុគ្គលនោះ ក៏ពួកជនយំរកដែរ ព្រោះថា បុគ្គលនោះ រស់នៅមែន តែទុកដូចជាមនុស្សស្លាប់ហើ