វេបចិត្តិសូត្រទី ៤

សម័យមួយ ព្រះមានព្រះភាគ ទ្រង់គង់នៅក្នុងវត្តជេតពន របស់អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី ជិតក្រុងសាវត្ថី ។ បេ ។ ព្រះមានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់យ៉ាងនេះថា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ រឿងធ្លាប់មានមកថា សង្រ្គាមទេវតា និងអសុរ បានប្រទល់គ្នាហើយ ម្នាល ភិក្ខុទាំងឡាយ គ្រានោះឯង អសុរិន្ទឈ្មោះវេបចិត្តិ បានហៅពួកអសុរ មក ថា ម្នាលពួកអ្នកនិទ៌ុក្ខ កាលបើសង្រ្គាមពួកទេវតា និងអសុរជួបប្រទះគ្នា ហើយ ពួកអសុរឈ្នះ ពួកទេវតាចាញ់ ពួកអ្នកត្រូវចងសក្កទេវានមិន្ទនោះ ដោយចំណងទាំងឡាយ មានចំណងកជាគម្រប់ប្រាំ ហើយនាំមកកាន់អសុរបុរី ក្នុងសម្នាក់របស់ខ្ញុំ ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ឯសក្កទេវានមិន្ទ ក៏បានហៅ ពួកទេវតា ក្នុងឋានតាវត្តិង្សមកថា ម្នាលពួកអ្នកនិទ៌ុក្ខ កាលបើសង្រ្គាម ទេវតា និងអសុរជួបប្រទះគ្នាហើយ បើពួកទេវតាឈ្នះ ពួកអសុរចាញ់ ពួក អ្នកត្រូវចងវេបចិត្តិអសុរិន្ទនោះ ដោយចំណងទាំងឡាយ មានចំណងក ជា គម្រប់ប្រាំ ហើយនាំមកកាន់សុធម្មសភា ក្នុងសម្នាក់របស់យើង ។ ម្នាល ភិក្ខុទាំងឡាយ ក៏ក្នុងសង្រ្គាមនោះ ពួកទេវតាឈ្នះ ពួកអសុរចាញ់ ។ ម្នាល ភិក្ខុទាំងឡាយ គ្រានោះឯង ពួកទេវតាក្នុងឋានតាវត្តិង្ស ចងវេបចិត្តអសុរិន្ទ ដោយចំណងទាំងឡាយ មានចំណងកជាគម្រប់ប្រាំ ហើយនាំមកកាន់ សុធម្មសភា ក្នុងសម្នាក់សក្កទេវានមិន្ទ ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ក្នុងកាលនោះ បានឮថា វេបចិត្តិអសុរិន្ទ ដែលត្រូវពួកទេវតាចង ដោយចំណង មានចំណងកជាគម្រប់ប្រាំ ក៏ស្រែកជេរផ្តាសាសក្កទេវានមិន្ទ ដែលស្តេចចូលមកកាន់សុធម្មសភា ទាំង ស្តេចចេញមកវិញ ដោយវាចា ជាអសប្បុរស ដ៏អាក្រក់ ។