អដ្ឋកថា កុលាវកសូត្រទី ៦

គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងកុលាវកសូត្រទី ៦ ដូចតទៅនេះ បទថា អជ្ឈភាសិ សេចក្តីថា បានឮថា សំឡេងរថ សំឡេងសេះអាជានេយ្យ សំឡេងទង់ដូចសំឡេងរន្ទះបាញ់ជុំវិញ មានដល់ស្តេចសក្កៈ អ្នកឆ្ពោះមុខចូលទៅ កាន់ព្រៃរកានោះ ។ ពួកគ្រុឌដែលមានកម្លាំង ក្នុងព្រៃរកានោះ បានឮ សំឡេងនោះហើយ ក៏នាំគ្នាគេចចេញទៅ ។ ពួកគ្រុឌដែលជរា ដែលអស់ កម្លាំងព្រោះជំងឺ និងកូនតូចៗ ដែលមានស្លាបនៅមិនទាន់ដុះរោម មិនអាចនឹង គេចចេញទៅបានខ្លាចស្លាប់ តក់ស្លុត ស្រែកឮសំឡេងខៀវខារ អឺងអ័ព្ទ ។ សក្កទេវរាជបានឮសំឡេងនោះហើយ ទើបត្រាស់សួរមាតលីសារថីថា នែបា នេះជាសំឡេងអ្វី ។ មាតលីសារថី ក្រាបទូលថា បពិត្រទេវរាជ ពួកគ្រុឌ បានឮសំឡេងរថរបស់ព្រះអង្គ មិនអាចគេចចេញទៅបាន ទើបស្រែកយំ ។ សក្កទេវរាជ បានស្តាប់ពាក្យនោះហើយ មានព្រះហបឫទ័យប្រកបដោយព្រះករុណា ទើបត្រាស់ពាក្យនេះ ។ បទថា សាមុខេន គឺមុខចន្ទោលរបស់រថ ។ រថនោះ មិនកិនកម្ទេច សម្បុកគ្រុឌដោយមុខចន្ទោល យ៉ាងណា លោកចូរគេចចេញអំពីសម្បុកគ្រុឌ នោះ ដោយមុខចន្ទោលរថ យ៉ាងនោះ ។ ព្រោះថា រថដែលកើតដោយបុណ្យ ជាបច្ច័យឆ្ពោះមុខទៅកាន់ភ្នំចក្រវាឡក្តី កាន់ភ្នំសិនេរុក្តី រមែងមិនទើសទាក់ រមែងទៅតាមអំណាចការទៅក្នុងអាកាស ។ បើនឹងគប្បីទៅផ្លូវព្រៃរកានោះ កាលរទេះធំទៅកណ្តាលព្រៃរកាក្តី កណ្តាលព្រៃល្ហុងក្តី ព្រៃទាំងអស់ ក៏ត្រូវ កិនបែកជាបំណែកយ៉ាងណា សូម្បីព្រៃរកានោះ ក៏គប្បីមានយ៉ាងនោះ ។