អដ្ឋកថា សមុទ្ទកសូត្រទី ១០ - សង្គ្រាមទេវតា និង អសុរ

គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងសមុទ្ទកសូត្រទី ១០ ដូចច្នេះ បទថា សមុទ្ទតីរេ បណ្ណកុដីសុ សេចក្តីថា ពួកឥសីអាស្រ័យនៅក្នុងបណ្ណសាលា មានប្រការដូចពោលមកហើយ លើឆ្នេរខ្សាច់ មានពណ៌ដូចប្រាក់លើផ្ទៃមហាសមុទ្រ ក្នុងចក្រវាឡ ។ បទថា សិយាបិ នំ កែជា សិយាបិ អម្ហាកំ ប្រែ ថា សមជានឹងមានដល់ពួកយើង ។ បទថា អភយទក្ខិណំ យាចេយ្យាមិ បានដល់ គប្បីសូមអភ័យ ។ បានឮថា សង្រ្គាមរវាងទេវតា និងអសុរ ដោយ ច្រើន កើតមានឡើងលើផ្ទៃមហាសមុទ្រ ។ ជ័យជម្នះ មិនបានកើតមានដល់ ពួកអសុរគ្រប់ពេលទេ ។ ពួកអសុរចាលចាញ់ជាច្រើនដង ។ ពួកអសុរទាំងនោះ ចាញ់ទេវតាហើយ នាំគ្នាគេចទៅខាងអាស្រមបទ របស់ពួកឥសី ក្រោធខឹងថា សក្កទេវរាជ ប្រឹក្សានឹងពួកឥសីទាំងនេះ ធ្វើ យើងឲ្យវិនាស ដោយពួកលោកចាប់ទាំងមែទាំងកូន ។ ទើបពួកអសុរនាំគ្នា បំបែកក្អមទឹកផឹក និងសាលា ទីចង្រ្កមជាដើម ក្នុងអាស្រមបទនោះ ។ ពួក ឥសីកាន់យកផលាផលអំពីព្រៃត្រឡប់មកឃើញ នាំគ្នាធ្វើឲ្យដូចដើម ដោយ សេចក្តីលំបាកទៀត ។ សូម្បីពួកអសុរទាំងនោះ ក៏ធ្វើឲ្យវិនាសយ៉ាងនោះ រឿយៗ ។ ព្រោះហេតុនោះ ពួកឥសីស្តាប់ថា ឥឡូវនេះ សង្រ្គាមរវាង ទេវតា និងអសុរ ប្រាកដឡើង ដូច្នេះ ទើបគិតយ៉ាងនោះ ។ បទថា កាមំ ករោ បានដល់ ធ្វើតាមសេចក្តីប្រាថ្នា ។ បទថា ភយស្ស អភយស្ស វា កែជា ភយំ វា អភយំ វា ប្រែថា ភ័យ ឬអភ័យ ។ លោកអធិប្បាយសេចក្តីនេះថា បើអ្នកប្រាថ្នានឹងឲ្យអភ័យ ក៏ អាចឲ្យអភ័យបាន បើអ្នកប្រាថ្នានឹងឲ្យភ័យ ក៏អាចនឹងឲ្យភ័យបាន តែសម្រាប់ ពួកអាត្មា អ្នកចូរឲ្យអភ័យចុះដូច្នេះ ។