អដ្ឋកថា ទុព្វណ្ណិយសូត្រទី ២ - យក្សឈ្មោះ កោធភក្ស

ក្នុងទុព្វណ្ណិយសូត្រទី ២ គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យ ដូចតទៅនេះ បទថា ទុព្វណ្ណោ បានដល់ មានសម្បុរដូចដង្គត់ឈើត្រូវភ្លើងឆេះ ។ បទថា ឱកោដិមកោ បានដល់ ខ្លួនតឿ ពោះកំប៉ោង ។ បទថា អាសនេ បាន ដល់ បណ្ឌុកម្ពលសិលា ។ បទថា កោធភក្ខោ យក្ខោ នេះ ជាឈ្មោះដែលសក្កទេវរាជដាក់ឲ្យ ។ យក្ខម្នាក់នោះ ជារូបាវចរព្រហ្ម ។ បានឮថា សក្កទេវរាជ បានស្តាប់មកថា យក្ខដល់ព្រមដោយកម្លាំង គឺខន្តី ទើបទ្រង់យាងមកដើម្បី ទតមើល ។ អវរុទ្ធកយក្ខ មិនអាចចូលទៅកាន់ទីដែលគេរក្សាបែបនេះបាន ។ បទថា ឧបសង្កមិ សេចក្តីថា សក្កទេវរាជស្តាប់ពួកទេវតា ហើយគិតថា មិនអាចឲ្យយក្ខនេះញាប់ញ័របាន ដោយសម្តីគ្រោតគ្រាត ដែល អ្នកប្រព្រឹត្តបន្ទាបនូវខ្លួន តាំងនៅក្នុងខន្តី ទើបនឹងអាចឲ្យយក្ខ គេចទៅបាន ដូច្នេះ មានព្រះបំណងនឹងឲ្យយក្ខនោះ គេចទៅដោយប្រការនោះ ទើបស្តេច ចូលទៅរក ។ បទថា អន្តរធាយិ សេចក្តីថា កាលសក្កទេវរាជតាំងនៅក្នុង ខន្តី ធ្វើសេចក្តីគោរពយ៉ាងខ្លាំងក្លាឲ្យប្រាកដ សម្តែងការបន្ទាបនូវខ្លួន យក្ខ នោះមិនអាចនៅលើអាសនៈរបស់សក្កទេវរាជបាន ទើបគេចចេញទៅ ។ ពាក្យថា សុ ក្នុងបទនេះថា ន សុបហតចិត្តោម្ហិ ត្រឹមតែជានិបាត ។ លោក ពោលថា យើងជាអ្នកមានចិត្តដែលទោសមិនប្រទូស្តហើយ ។ បទថា នាវដ្តេន សុវានយោ លោកពោលថា យើងជាអ្នក វិលទៅដោយសេចក្តីក្រោធ មិននាំទៅបានដោយងាយ គឺយើងជាអ្នកមិនធ្វើ ដោយងាយ ដើម្បីប្រព្រឹត្តទៅក្នុងអំណាចដោយសេចក្តីក្រោធ ។ ពាក្យថា វោ ក្នុងបទថា ន វោ ចិរាហំ ត្រឹមតែជានិបាត ។ លោកពោលថា យើង មិនក្រោធខឹងមកយូរហើយ ។