មោឡិយផគ្គុនសូត្រទី ២

ព្រះមានព្រះភាគ ទ្រង់គង់នៅជិតក្រុងសាវត្ថី … ម្នាលភិក្ខុ ទាំងឡាយ អាហារនេះមាន ៤ តែងប្រព្រឹត្តទៅដើម្បីការតាំងនៅបាននៃភូតសត្វផង ដើម្បីអនុគ្រោះដល់ពួកសម្ភវេសីសត្វផង ។ អាហារទាំង ៤ តើ ដូចម្តេច ។ កវឡឹការាហារដ៏គ្រោតគ្រាតក្តី ល្អិតក្តី ( ជាទី ១ ) ផស្សាហារ ជាទី ២ មនោសព្ចោតនាហារជាទី ៣ វិញ្ញាណាហារជាទី ៤ ។ ម្នាលភិក្ខុ ទាំងឡាយ អាហារទាំង ៤ នេះឯង តែងប្រព្រឹត្តទៅដើម្បីការតាំងនៅបាននៃ ពួកភូតសត្វផង ដើម្បីអនុគ្រោះដល់ពួកសម្ភវេសីសត្វផង ។ កាលបើព្រះមានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់យ៉ាងនេះហើយ ព្រះ មោលិយផគ្គុនមានអាយុ បានក្រាបបង្គំទូលសួរនូវព្រះមានព្រះភាគ ដូច្នេះថា បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន នរណាហ្ន៎ តែងទំពាស៊ីនូវវិញ្ញាណាហារ ។ ព្រះមាន ព្រះភាគត្រាស់តបថា ប្រស្នានេះ មិនត្រូវទេ ដូច្នេះហើយ ទើបត្រាស់ថា តថាគតមិនពោលថា នរណាហ្ន៎ តែងទំពាស៊ីដូច្នេះឡើយ ប្រសិនបើតថាគត ពោលថា នរណាហ្ន៎តែងទំពាស៊ី ដូច្នេះ ប្រស្នាថា បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន នរណាហ្ន៎ តែងទំពាស៊ី ដូច្នេះ នោះត្រូវគ្នានឹងពាក្យតថាគតហើយ តែថា តថាគតមិនពោលយ៉ាងនេះទេ កាលបើយ៉ាងនេះ បុគ្គលណា សួរចំពោះ តថាគតដែលមិនពោលសោះ យ៉ាងនេះថា បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន វិញ្ញាណាហារ ( ជាបច្ច័យ ) នៃធម៌ដូចម្តេចហ្ន៎ ដូច្នេះ ប្រស្នានុ៎ះរបស់បុគ្គលនោះ ទើបត្រូវ ទាំងត្រូវព្យាករណ៍ចំពោះប្រស្នានោះថា វិញ្ញាណាហារ គឺបដិសន្ធិចិត្ត ( ជាបច្ច័យ ) នៃកិរិយាកើតក្នុងភពថ្មីទៀត គឺនាមរូបតទៅ កាលបើ