តិម្ពរុកសូត្រទី ៨

ទ្រង់គង់នៅទៀបក្រុងសាវត្ថី … គ្រានោះ បរិព្វាជក ឈ្មោះ តិម្ពរុក្ខ ចូលទៅរកព្រះមានព្រះភាគ លុះចូលទៅដល់ហើយ ក៏ធ្វើសេចក្តី រីករាយជាមួយនឹងព្រះមានព្រះភាគ លុះបញ្ចប់ពាក្យដែលគួររីករាយ និង ពាក្យដែលគួររពឫកហើយ ក៏អង្គុយក្នុងទីសមគួរ ។ លុះតិម្ពរុក្ខអង្គុយក្នុងទីសមគួរហើយ ក៏ក្រាបបង្គំទូលសួរព្រះមាន ព្រះភាគដូច្នេះថា បពិត្រព្រះគោតមដ៏ចម្រើន សេចក្តីសុខ និងទុក្ខ គឺ បុគ្គលធ្វើដោយខ្លួនឯងឬអ្វី ។ ព្រះមានព្រះភាគទ្រង់ត្រាស់តបថា កុំពោល យ៉ាងនេះឡើយតិម្ពរុក្ខ ។ បពិត្រព្រះគោតមដ៏ចម្រើន បើដូច្នោះ សេចក្តីសុខ និងទុក្ខ គឺបុគ្គលដទៃធ្វើឲ្យឬ ។ ព្រះមានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់ថា កុំពោល យាងនេះឡើយតិម្ពរុក្ខ ។ បពិត្រព្រះគោតមដ៏ចម្រើន សេចក្តីសុខ និងទុក្ខ គឺបុគ្គលធ្វើដោយខ្លួនឯងផង បុគ្គលដទៃធ្វើឲ្យផងឬអ្វី ។ ព្រះមានព្រះភាគ ត្រាស់ថា កុំពោលយ៉ាងនេះឡើយតិម្ពរុក្ខ ។ បពិត្រព្រះគោតមដ៏ចម្រើន បើ ដូច្នោះ សេចក្តីសុខ និងទុក្ខ មិនមែនជាអំពើរបស់ខ្លួនឯង មិនមែនជាអំពើ របស់បុគ្គលដទៃ គឺកើតឡើង ដោយឥតហេតុទេ ឬអ្វី ។ ព្រះមានព្រះភាគ ត្រាស់ថា កុំពោលយ៉ាងនេះឡើយតិម្ពរុក្ខ ។ បពិត្រព្រះគោតមដ៏ចម្រើន សេចក្តីសុខ និងទុក្ខ មិនមានទេឬ ។ ម្នាលតិម្ពរុក្ខ សេចក្តីសុខ និងទុក្ខ មិនមែនជាមិនមានទេ ម្នាលតិម្ពរុក្ខសេចក្តីសុខ និងទុក្ខ មានដោយពិត ។ បើ ដូច្នោះ មានតែព្រះគោតមដ៏ចម្រើនមិនស្គាល់ មិនឃើញសេចក្តីសុខ និងទុក្ខ ទេ ។