អដ្ឋកថា នោចេទំសូត្រទី ៤

គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងនោចេទសូត្រទី ៤ ដូច្នេះ បទថា នយិទំ ជាដើម លោកប្រកបការបដិសេធន៍តាមដែលពោលអំពីដើម គប្បីជ្រាប យ៉ាងនេះថា សត្វទាំងឡាយចេញមិនបាន ព្រាត់ចេញមិនបាន រួចផុតទៅមិន បាន មានចិត្តឆ្លងចាកដែនកិលេសមិនបាន ។ គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងន័យទី ២ ដូច្នេះថា បទថា វិមរិយាទិកតេន បានដល់ មានចិត្តមិនមានព្រំដែន ។ ក្នុងបទនោះ ព្រំដែនមាន ២ ព្រំដែន គឺកិលេស ១ ព្រំដែន គឺវដ្តៈ ១ ។ ក្នុង បទទាំងនោះ កិលេសរបស់ជនណាដែលលះបានហើយពាក់កណ្តាល ពាក់កណ្តាល ទៀតមិនទាន់លះបាន ឬវដ្តៈពាក់កណ្តាល ខ្លួនលះបានហើយ ពាក់កណ្តាល ទៀតមិនទាន់លះបាន ។ ចិត្តរបស់បុគ្គលនោះ ឆ្លងផុតព្រំដែនសំដៅ ដល់កិលេស ឬវដ្តៈដែលលះបានហើយ ។ ចិត្តឆ្លងផុតចាកព្រំដែនមិនបាន សំដៅដល់ កិលេស ឬវដ្តៈដែលមិនទាន់លះបាន ។ ឯក្នុងទីនេះ លោក ពោលថា មានចិត្តឆ្លងផុតចាកព្រំដែន ដូច្នេះ ព្រោះកិលេស និងវដ្តៈទាំង ២ លះបានហើយ អធិប្បាយថា មានចិត្តមិនធ្វើព្រំដែន ឆ្លងផុតព្រំដែន ។ ពោល សច្ចៈ ៤ បុណ្ណោះក្នុងសូត្រទាំង ៣ នេះ ដោយប្រការដូច្នេះឯង ។