អដ្ឋកថា បុគ្គលសូត្រទី ១០

គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងបុគ្គលសូត្រទី ១០ ដូចតទៅនេះ ៣ បទ មានបទថា អដ្ឋិកង្កលោ ជាដើម ក៏ជាវេវចនៈនៃគំនរឆ្អឹងនោះឯង ។ សត្វទាំងនេះ ពេលមិនមានឆ្អឹង ច្រើនជាងពេលមានឆ្អឹង ។ ព្រោះថា ឆ្អឹងនៃ សត្វជន្លេនទាំងនោះជាដើមមិនមាន ។ ចំណែកសត្វ មានត្រី និងអណ្តើកជាដើម មានឆ្អឹងច្រើនជាង ។ ព្រោះដូច្នោះ គប្បីកាន់យកចំពោះពេលមានឆ្អឹង មិន បានសំដៅដល់ពេលមិនមានឆ្អឹង និងពេលមានឆ្អឹងច្រើនឡើយ ។ បទថា ឧត្តរោ កិជ្ឈកូដស្ស បានដល់ ភ្នំតាំងនៅខាងជើង នៃភ្នំគិជ្ឈកូដ ។ បទថា មគធានំ គិរិព្វជេ គឺជិតភ្នំដែនមគធៈ អធិប្បាយថា តាំងនៅក្នុងរង្វង់របស់ភ្នំ ។ ពាក្យដ៏សេសក្នុងបទទាំងពួង ងាយយល់ទាំងអស់ ហើយ ។