អដ្ឋកថា ជិណ្ណសូត្រទី ៥

គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងជិណ្ណសូត្រទី ៥ ដូចតទៅនេះ បទថា ជិណ្ណោ បានដល់ ព្រះថេរៈចាស់ ។ បទថា គរុកានិ សេចក្តីថា សំពត់ សម្បកឈើ ជាសំពត់ច្រើនជាន់ ជារបស់ធ្ងន់ដោយថ្នេរ ដោយអំបោះ និង ដោយសំពត់បំណះក្នុងទីដែលទ្រុឌទ្រោម ចាប់តាំងអំពីកាលដែលលោកបាន សំពត់នោះអំពីសំណាក់ព្រះសាស្តា ។ បទថា និព្វសនានិ សេចក្តីថា បាន ឈ្មោះយ៉ាងនេះ ព្រោះព្រះមានព្រះភាគទ្រង់ស្លៀកមុនហើយ លះបង់ទៅ ។ បទថា តស្មា សេចក្តីថា ព្រោះលោកចាស់ជរា ទ្រទ្រង់សំពត់បង្សុកូលធ្ងន់ ។ បទថា គហបតានិ ព្រះមានព្រះភាគត្រាស់ថា ចូរអ្នកលើកលែងទ្រទ្រង់ សំពត់បង្សុកូលជាវត្ត ទ្រទ្រង់ចីវរដែលគហបតីឲ្យចុះ ។ បទថា និមន្តនានិ ព្រះមានព្រះភាគត្រាស់ថា ចូរអ្នកលើកលែងអង្គជាអ្នកត្រាច់បិណ្ឌបាតជាវត្ត បរិភោគភត្តដែលគេនិមន្ត មានសលាកភត្តជាដើម ។ បទថា មម សន្តិកេ ព្រះមានព្រះភាគត្រាស់ថា ចូរអ្នកលើកលែងអង្គជាអ្នកនៅព្រៃជាវត្ត នៅក្នុង សេនាសនៈជិតស្រុកចុះ ។ សួរថា ព្រះរាជាទ្រង់តាំងសេនាបតីក្នុងតំណែង សេនាបតី កាលសេនាបតីនោះឲ្យព្រះរាជាទ្រង់ត្រេកអរ ដោយកិច្ចរបស់ខ្លួន មានការស្រឡាញ់ភក្តីចំពោះព្រះរាជាជាដើម ទ្រង់យកតំណែងនោះទៅព្រះរាជ ទានដល់អ្នកដទៃ ឈ្មោះថា ទ្រង់ធ្វើមិនសមគួរ យ៉ាងណា ព្រះសាស្តា ក៏ដូច្នោះ ទ្រង់យាងទៅអស់ផ្លូវ ៣ គាវុត ដើម្បីទទួលព្រះមហាកស្សបត្ថេរ ប្រថាប់ត្រង់គល់នៃដើមពហុបុត្តៈ ចន្លោះក្រុងរាជគ្រឹះ និងនាឡន្ទា ទ្រង់ឲ្យ ឱវាទ ៣ ប្រការ ទ្រង់ផ្លាស់ប្តូរចីវររបស់ព្រះអង្គជាមួយនឹងព្រះមហាកស្សប