ឱវាទសូត្រទី ៦

ទ្រង់គង់នៅក្នុងវត្តវេឡុវ័ន ទៀបក្រុងរាជគ្រឹះ … គ្រានោះ ឯង ព្រះមហាកស្សបមានអាយុ ចូលទៅគាល់ព្រះមានព្រះភាគ លុះចូលទៅដល់ ហើយ ក៏ថ្វាយបង្គំព្រះមានព្រះភាគ រួចអង្គុយក្នុងទីសមគួរ ។ លុះព្រះមហា កស្សបមានអាយុ អង្គុយក្នុងទីសមគួរហើយ ទើបព្រះមានព្រះភាគទ្រង់ ត្រាស់ថា ម្នាលកស្សប អ្នកចូរទូន្មានភិក្ខុទាំងឡាយ ម្នាលកស្សប អ្នកចូរធ្វើធ ម្មីកថាដល់ភិក្ខុទាំងឡាយចុះ ម្នាលកស្សប តថាគតឬអ្នក ត្រូវទូន្មានពួកភិក្ខុ តថាគតឬអ្នក ត្រូវធ្វើធម្មីកថាដល់ពួកភិក្ខុ ។ បពិត្រព្រះមានព្រះភាគ ឥឡូវនេះ ពួកភិក្ខុសុទ្ធតែជាអ្នក ប្រដៅក្រ ប្រកបដោយធម៌ ដែលធ្វើឲ្យជាអ្នកប្រដៅក្រ ជាអ្នកមិនអត់សង្កត់ មិនកាន់យកពាក្យប្រដៅដោយចំណែកស្តាំឡើយ ។ បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន ក្នុងទីឯណោះ ខ្ញុំព្រះអង្គ បានឃើញភិក្ខុឈ្មោះភណ្ឌៈ ជាសទ្ធិវិហារិករបស់ អានន្ទ ១ ភិក្ខុឈ្មោះអាភិជ្ជិកៈ ជាសទ្ធិវិហារិករបស់អនុរុទ្ធ ១ កំពុងតែនិយាយ ជជែកគ្នាដោយពុទ្ធវចនៈថា ម្នាលភិក្ខុ អ្នកចូរមក អ្នកណានឹងពោលពុទ្ធវចនៈ បានច្រើនជាង អ្នកណា នឹងពោលពុទ្ធវចនៈពីរោះជាង អ្នកណា នឹងពោល ពុទ្ធវចនៈបានយូរជាង ។ គ្រានោះឯង ព្រះមានព្រះភាគទ្រង់ត្រាស់ហៅភិក្ខុមួយរូបមក ថា ម្នាលភិក្ខុ អ្នកចូរមក អ្នកចូរទៅហៅភណ្ឌភិក្ខុ ជាសទ្ធិវិហារិករបស់អានន្ទ ១ អាភិជ្ជិកភិក្ខុ ជាសទ្ធិវិហារិករបស់អនុរុទ្ធ ១ តាមពាក្យតថាគតថា ព្រះសាស្តា ត្រាស់ហៅលោកមានអាយុទាំងឡាយ ។ ភិក្ខុនោះទទួលព្រះបន្ទូលព្រះ