អដ្ឋកថា ឃដសូត្រ ទី ៣

ក្នុងឃដសូត្រទី ៣ មានវិនិច្ឆ័យដូចតទៅនេះ បទថា ឯកវិហារេ បានដល់ ក្នុងបន្ទប់មួយ ។ បានឮថា កាលនោះអាគន្តុកភិក្ខុប្រជុំគ្នា ជាច្រើន ។ ព្រោះដូច្នោះ សេនាសនៈជួរត្រង់ជាយបរិវេណ ឬជាយវិហារ មិនគ្រប់គ្រាន់ ព្រះថេរៈ ២ រូប ត្រូវនៅក្នុងបន្ទប់ជាមួយគ្នា ព្រះថេរៈទាំងនោះ ពេលថ្ងៃអង្គុយបែកគ្នា តែពេលយប់ ចងវាំងននត្រង់ចន្លោះព្រះថេរៈ ទាំង ២ ព្រះថេរៈទាំងនោះ អង្គុយក្នុងទីសមគួរដល់ខ្លួនបុណ្ណោះ ព្រោះហេតុ នោះ ទើបលោកពោលថា ឯកវិហារេ ។ បទថា ឱឡារិកេន លោកពោលសំដៅយកការមានអារម្មណ៍ គ្រោតគ្រាត ។ ព្រោះថា ព្រះថេរៈនោះនៅដោយវិហារធម៌ គឺទិព្វចក្ខុ និង ទិព្វសោត ។ ពិតហើយ រូបាយតនៈ និងសទ្ទាយតនៈដែលព្រះថេរៈទាំង ២ នោះស្តាប់ហើយ ជាអារម្មណ៍គ្រោតគ្រាត ។ វិហារធម៌នោះ ឈ្មោះថា គ្រោតគ្រាត ព្រោះឃើញរូបដោយទិព្វចក្ខុ និងឮសំឡេងដោយទិព្វសោតធាតុ ។ បទថា ទិព្វចក្ខុំ វិសុជ្ឈិ សេចក្តីថា ទិព្វចក្ខុបានបរិសុទ្ធ ព្រោះបានឃើញរូប របស់ព្រះមានព្រះភាគ ។ បទថា ទិព្វា ច សោតធាតុ សេចក្តីថា ទិព្វសោតធាតុនោះ ឈ្មោះថា បរិសុទ្ធ ព្រោះបានស្តាប់ព្រះសូរសៀងរបស់ព្រះមាន ព្រះភាគ ទិព្វចក្ខុ និងទិព្វសោត ទាំង ២ របស់ព្រះមានព្រះភាគក៏បរិសុទ្ធ ព្រោះបានទតឃើញរូប និងបានស្តាប់សំឡេងរបស់ព្រះថេរៈ ។ បានឮថា ក្នុង កាលនោះ ព្រះថេរៈគិតថា ឥឡូវនេះ ព្រះសាស្តាប្រថាប់នៅទីណាហ្ន៎ ទើប ចម្រើនអាលោកកសិណ ឃើញព្រះសាស្តាប្រថាប់គង់នាព្រះគន្ធកុដិ ក្នុង