វិជ្ជាសូត្រទី ២

គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងអវិជ្ជាសូត្រទី ១ នៃធម្មកថិកវគ្គ ដូចតទៅ នេះ បទថា ឯត្តាវតា ច អវិជ្ជាគតោ ហោតិ សេចក្តីថា ដោយ ហេតុជាអ្នកប្រកបដោយអវិជ្ជាដែលជាការមិនដឹងក្នុងសច្ចៈ ៤ នេះ ទើបភិក្ខុ ឈ្មោះថា ធ្លាក់នៅក្នុងអវិជ្ជា ។ ក្រុងសាវត្ថី ។ លុះភិក្ខុនោះ អង្គុយក្នុងទីដ៏សមគួរហើយ បាន ក្រាបទូលសួរព្រះមានព្រះភាគ យ៉ាងនេះថា បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន ពាក្យ ដែលហៅថា វិជ្ជា វិជ្ជា បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន វិជ្ជាតើដូចម្តេច បុគ្គលប្រកបដោយ វិជ្ជា ដោយហេតុយ៉ាងណា ។ ម្នាលភិក្ខុ អរិយសាវ័ក ក្នុងលោកនេះ ជាអ្នកចេះដឹង រមែងដឹងច្បាស់នូវរូប នូវហេតុនាំឲ្យកើតរូប ។ បេ ។ ដឹងច្បាស់ នូវបដិបទាជាដំណើរទៅកាន់សេចក្តីរម្លត់រូប ។ នូវវេទនា ។ នូវសញ្ញា ។ ដឹងច្បាស់នូវសង្ខារទាំងឡាយ ។ បេ ។ ដឹងច្បាស់នូវបដិបទា ជាដំណើរទៅកាន់ សេចក្តីរម្លត់វិញ្ញាណ ។ ម្នាលភិក្ខុ នេះហៅថា វិជ្ជា បុគ្គលប្រកបដោយវិជ្ជា ដោយហេតុយ៉ាងនេះ ។ ៦