អដ្ឋកថា ឯតំមមសូត្រទី ២

ឯតំមមសូត្រជាដើម ក្នុងបទថា ទិដ្ឋំ ជាដើម គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យដូចតទៅនេះថា អារម្មណ៍ដែលឃើញបាន គឺ ទិដ្ឋំ បានដល់ រូបាយតនៈ អារម្មណ៍ដែលឮ បាន គឺ សុតំ បានដល់ សទ្ទាយតនៈ អារម្មណ៍ដែលដឹងបាន គឺ មុតំ បានដល់ គន្ធាយតនៈ រសាយតនៈ និងផោដ្ឋព្វាយតនៈ ។ ឯគន្ធាយតនៈ រសាយតនៈ និងផោដ្ឋព្វាយតនៈនោះ ហៅថា អារម្មណ៍ ដែលដឹងបាន ព្រោះត្រូវមកដល់បសាទរូបសិន ទើបទទួលបាន ។