នត្ថិទិន្នសូត្រទី ៥

ក្រុងសាវត្ថី ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ កាលបើមានអ្វីហ្ន៎ ព្រោះ អាស្រ័យអ្វី ប្រកាន់អ្វី ទើបទិដ្ឋិកើតឡើងយ៉ាងនេះថា ទានដែលបុគ្គលឲ្យហើយ មិនមានផល ការបូជាធំមិនមានផល ការបូជាតូចមិនមានផល ផល និងវិបាក នៃកម្មល្អ និងអាក្រក់មិនមាន លោកនេះមិនមាន លោកខាងមុខមិនមាន មាតា មិនមាន បិតាមិនមាន សត្វទាំងឡាយជាឱបបាតិកៈមិនមាន សមណៈ និង ព្រាហ្មណ៍ណា ដែលបានធ្វើឲ្យជាក់ច្បាស់ ដោយប្រាជ្ញាដ៏ឧត្តមដោយខ្លួនឯង ចំពោះលោកនេះ និងលោកខាងមុខ ហើយអាចនឹងប្រកាសបាន សមណព្រាហ្មណ៍នោះ ជាអ្នកប្រព្រឹត្តល្អ ប្រតិបត្តិល្អ មិនមានក្នុងលោកឡើយ បុរស នេះ មានកាយប្រកបដោយមហាភូតរូបទាំង ៤ កាលណាបើធ្វើមរណកាល ទៅ បឋវីធាតុខាងក្នុង ក៏ប្រែក្លាយទៅជាបឋវីធាតុខាងក្រៅ អាបោធាតុខាងក្នុង ក៏ប្រែក្លាយទៅជាអាបោធាតុខាងក្រៅ តេជោធាតុខាងក្នុងក៏ប្រែក្លាយទៅជា តេជោធាតុខាងក្រៅ វាយោធាតុខាងក្នុង ក៏ប្រែក្លាយទៅជាវាយោធាតុខាងក្រៅ ឥន្ទ្រិយក៏អណ្តែតទៅព្ធដ៏អាកាស បុរស ( ៤ នាក់ ) មានគ្រែជា គម្រប់ ៥ សែងយកបុរសដែលស្លាប់ហើយ ទៅត្រាតែដល់ទីប៉ាឆា ចំណែក គុណ និងទោសក៏ប្រាកដឡើង ឯឆ្អឹងមានសម្បុរដូចជាកូនព្រាប គ្រឿងបូជា មានផេះជាទីបំផុត ទាននេះ មនុស្សខ្លៅបានបញ្ញត្តទុកមកហើយ ជនទាំងឡាយណានីមួយ តែងពោលពាក្យថា ទានមានផល ពាក្យរបស់ជន ទាំង ពាល ទាំងបណ្ឌិត ជាពាក្យកុហកទទេ ជនទាំងនោះ លុះមានរាងកាយបែកធ្លាយ ទៅ ខាងមុខបន្ទាប់អំពីមរណៈ ក៏សូន្យទទេ មិនកើតទៀត ។