ទុតិយឧបោសថសូត្រទី ៤

ក្រុងសាវត្ថី ។ គ្រានោះ មានភិក្ខុមួយរូប ( ចូលទៅគាល់ ) ព្រះមានព្រះភាគ ។ បេ ។ លុះភិក្ខុនោះអង្គុយក្នុងទីដ៏សមគួរហើយ ក៏ក្រាបបង្គំ ទូលសួរព្រះមានព្រះភាគដូច្នេះថា បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចម្រើន អ្វីជាហេតុ អ្វីជាបច្ច័យ ដែលនាំឲ្យពួកនាគខ្លះជាជលាពុជកំណើតក្នុងលោកនេះ រក្សាឧបោសថ ផង មានកាយលះបង់ហើយ ( ព្រោះមិនអើពើនឹងសេចក្តីអន្តរាយអំពី អាលម្ពាយ ) ផង ។ ( សេចក្តីទាំងអស់ បណ្ឌិតគប្បីឲ្យពិស្តារផងចុះ ) ។ ម្នាលភិក្ខុ នេះជាហេតុ នេះជាបច្ច័យ ដែលនាំឲ្យពួកនាគខ្លះ ជាជលាពុជកំណើត ក្នុងលោកនេះ រក្សាឧបោសថផង មានកាយលះបង់ហើយ ( ព្រោះ មិនអើពើនឹងសេចក្តីអន្តរាយអំពីអាលម្ពាយ ) ផង ។