អដ្ឋកថា ពាហិរានិច្ចាតីតានាគតសូត្រទី ១០

កាលបើចិត្តផុតស្រឡះ ( ចាកអាសវៈ ) ហើយ ញាណក៏កើតឡើងថា ចិត្ត ( របស់អញ ) ផុតស្រឡះហើយ ។ ( អរិយសាវ័កនោះ ) ក៏ដឹងច្បាស់ថា ជាតិអស់ហើយ មគ្គព្រហ្មចរិយធម៌ អាត្មាអញបានប្រព្រឹត្តគ្រប់គ្រាន់ហើយ សោឡសកិច្ច អាត្មាអញក៏បានធ្វើរួចហើយ មគ្គភាវនាកិច្ចដទៃ ប្រព្រឹត្តទៅដើម្បីសោឡសកិច្ចនេះទៀត មិនមាន ឡើយ ។