អដ្ឋកថា ទុតិយអវិជ្ជាបហានសូត្រទី ៧

សូត្រទី ៧ ចប់ ៥ អដ្ឋកថា ទុតិយអវិជ្ជាបហានសូត្រ ក្នុងទុតិយអវិជ្ជាបហានសូត្រទី ៧ មានវិនិច្ឆ័យដូច្នេះ បទថា សព្វេ ធម្មា បានដល់ ធម៌ដែលប្រព្រឹត្តទៅក្នុងភូមិទាំងអស់ ។ បទថា នាលំ អភិនិវេសាយ សេចក្តីថា មិនគួរប្រកាន់មាំ គឺមិនគួរប្រកាន់ដោយស្ទាប អង្អែល ។ បទថា សព្វនិមិត្តានិ បានដល់ សង្ខារនិមិត្តទាំងអស់ ។ បទថា អញ្ញតោ បស្សតិ បានដល់ ជនដែលមានការប្រកាន់មាំ ដែលមិនបាន កំណត់ដឹង រមែងឃើញដោយប្រការណា រមែងឃើញដោយប្រការដទៃអំពី ប្រការនោះ ។ ពិតហើយ ជនអ្នកមានសេចក្តីប្រកាន់ ដែលមិនបានកំណត់ ដឹង រមែងឃើញនិមិត្តទាំងពួងជាអត្តា ឯអ្នកប្រកាន់មាំដែលបានកំណត់ដឹង ហើយ រមែងឃើញជាអនត្តា មិនឃើញជាអត្តាឡើយ ។ ក្នុងព្រះសូត្រនេះ ត្រាស់ចំពោះអនត្តលក្ខណៈបុណ្ណោះ ដោយប្រការដូច្នេះ ។