សម្ពហុលភិក្ខុសូត្រទី ៨

ប្រការនោះ ។ ពិតហើយ ជនអ្នកមានសេចក្តីប្រកាន់ ដែលមិនបានកំណត់ ដឹង រមែងឃើញនិមិត្តទាំងពួងជាអត្តា ឯអ្នកប្រកាន់មាំដែលបានកំណត់ដឹង ហើយ រមែងឃើញជាអនត្តា មិនឃើញជាអត្តាឡើយ ។ ក្នុងព្រះសូត្រនេះ ត្រាស់ចំពោះអនត្តលក្ខណៈបុណ្ណោះ ដោយប្រការដូច្នេះ ។