អដ្ឋកថា បមាទវិហារីសូត្រទី ៤

ក៏មិនមាន កាលបើបស្សទ្ធិមិនមាន រមែងនៅជាទុក្ខ ចិត្តរបស់ភិក្ខុអ្នកមាន ទុក្ខ តែងមិនតម្កល់នៅនឹង កាលបើចិត្តមិនតម្កល់នៅនឹង ធម៌ក៏មិនកើតប្រាកដ ព្រោះតែធម៌មិនកើតប្រាកដ ភិក្ខុនោះក៏រាប់ថា អ្នកនៅដោយសេចក្តីប្រហែស ធ្វេស ។ បេ ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ កាលបើភិក្ខុមិនសង្រួមជិវ្ញ្រិន្ទិយ ចិត្តក៏ ជោកជាំ ( ដោយកិលេស ) ក្នុងរសដែលត្រូវដឹងដោយអណ្តាត កាលបើ ភិក្ខុនោះ មានចិត្តជោកជាំ ( ដោយកិលេស ) ។ បេ ។ ភិក្ខុនោះក៏រាប់ថា អ្នក នៅដោយសេចក្តីប្រហែសធ្វេស ។ បេ ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ កាលបើភិក្ខុ មិនសង្រួមមន្រិន្ទិយ ចិត្តក៏ជោកជាំ ( ដោយកិលេស ) ក្នុងធម៌ដែលត្រូវដឹង ដោយចិត្ត កាលបើភិក្ខុនោះ មានចិត្តជោកជាំ ( ដោយកិលេស ) បាមុជ្ជៈក៏ មិនមាន កាលបើបាមុជ្ជៈមិនមាន បីតិក៏មិនមាន កាលបើបីតិមិនមាន បស្សទ្ធិ ក៏មិនមាន កាលបើបស្សទ្ធិមិនមាន ក៏រមែងនៅជាទុក្ខ ចិត្តរបស់ភិក្ខុអ្នកមាន ទុក្ខ រមែងមិនតម្កល់នៅនឹង កាលបើចិត្តមិនតម្កល់នៅនឹង ធម៌ទាំងឡាយ រមែងមិនកើតប្រាកដ ព្រោះធម៌មិនបានកើតប្រាកដ ភិក្ខុនោះក៏រាប់ថា អ្នកនៅ ដោយសេចក្តីប្រហែសធ្វេស ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ភិក្ខុមានប្រក្រតីនៅដោយ សេចក្តីប្រហែសធ្វេស យ៉ាងនេះឯង ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ចំណែកខាងបុគ្គល អ្នកនៅដោយ សេចក្តីមិនប្រហែសធ្វេស តើដូចម្តេច ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ កាលបើបុគ្គល សង្រួមចក្ខុន្ទ្រិយ ចិត្តក៏មិនជោកជាំ ( ដោយកិលេស ) ក្នុងរូបដែលត្រូវដឹង ដោយចក្ខុ កាលបុគ្គលនោះ មានចិត្តមិនជោកជាំ ( ដោយកិលេស ) បាមុជ្ជៈ