អជ្ឈត្តាតីតាទិយំទុក្ខសូត្រទី ៤០-៤២

បេ ។ មិនសម្គាល់នូវ ជិវ្ហា មិនសម្គាល់ក្នុងជិវ្ហា មិនសម្គាល់ដោយជិវ្ហា មិនសម្គាល់ថាជិវ្ហាជារបស់ អញ ។ មិនសម្គាល់នូវរសទាំងឡាយ នូវជិវ្ហាវិញ្ញាណ នូវជិវ្ហាសម្ផស្ស ។ ទោះបីវេទនាណាជាសុខក្តី ជាទុក្ខក្តី មិនទុក្ខមិនសុខក្តី ដែលកើតឡើងព្រោះ ជិវ្ហាសម្ផស្សជាបច្ច័យ មិនសម្គាល់នូវវេទនានោះផង មិនសម្គាល់ក្នុងវេទនា