អជ្ឈត្តាតីតាទិយទនត្តសូត្រទី ៤៣-៤៥

នោះផង មិនសម្គាល់ដោយវេទនានោះផង មិនសម្គាល់ថាវេទនានោះជារបស់ អញ ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ព្រោះថា ភិក្ខុសម្គាល់នូវអារម្មណ៍ណា សម្គាល់ ក្នុងអារម្មណ៍ណា សម្គាល់ដោយអារម្មណ៍ណា សម្គាល់នូវអារម្មណ៍ណា ថា ជារបស់អញ អារម្មណ៍នោះ កើតឡើង ព្រោះសេចក្តីសម្គាល់នោះ សត្វលោក ដែលជាប់ក្នុងភព មានសេចក្តីប្រែប្រួលផ្សេងៗ រមែងត្រេកអរនឹងភព ប៉ុណ្ណោះឯង ។