ខីររុក្ខោបមសូត្រទី ៤

ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ បុគ្គលណាមួយ ទោះបីជាភិក្ខុក្តី ភិក្ខុនី ក្តី មានរាគៈ ( តម្រេក ) ទោសៈ ( សេចក្តីប្រទូស្ត ) មោហៈ ( សេចក្តី វង្វេង ) ក្នុងរូបដែលត្រូវដឹងដោយចក្ខុ រាគៈ ទោសៈ មោហៈ បុគ្គលនោះ មិនបានលះបង់ចោលទេ ប្រសិនបើរូបដែលត្រូវដឹងដោយចក្ខុ ជារូបមាន ប្រមាណតិច មកកាន់គន្លងចក្ខុ របស់បុគ្គលនោះ គ្របសង្កត់ចិត្តរបស់បុគ្គល នោះ ។ ក៏នឹងបាច់ពោលទៅថ្វី ដល់រូបដ៏ក្រៃលែង ។ សេចក្តីនោះព្រោះហេតុ អ្វី ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ព្រោះរាគៈ ទោសៈ មោហៈនៅមាន រាគៈ ទោសៈ មោហៈ បុគ្គលនោះមិនបានលះបង់ចោល ។ បេ ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ បុគ្គល ណាមួយ ទោះបីជាភិក្ខុក្តី ភិក្ខុនីក្តី មានរាគៈ ទោសៈ មោហៈ ក្នុងធម្មារម្មណ៍ដែលត្រូវដឹងដោយមនោ រាគៈ ទោសៈ មោហៈ បុគ្គលនោះមិនបាន លះបង់ចោលទេ ប្រសិនបើធម្មារម្មណ៍ដែលត្រូវដឹងដោយមនោ ជាធម្មារម្មណ៍ មានប្រមាណតិច មកកាន់គន្លងមនោរបស់បុគ្គលនោះ គ្របសង្កត់ចិត្តរបស់ បុគ្គលនោះ ។