អដ្ឋកថា សំយោជនសូត្រ ទី ១

ក្នុងសំយោជនសូត្រទី ១ នៃចិត្តគហបតិសំយុត្ត គប្បីជ្រាប វិនិច្ឆ័យដូចតទៅនេះ បទថា មច្ឆិកាសណ្ឌេ គឺក្នុងដងព្រៃដែលមានឈ្មោះ យ៉ាងនេះ ។ បទថា អយមន្តរាកថា ឧទបទិ សេចក្តីថា ព្រះថេរៈចាស់ រមែងមិនសន្ទនាគ្នាដល់តិរច្ឆានកថា កាលតាំងបញ្ញាឡើងក្នុងទីអង្គុយហើយ ពួកអ្នកមិនដឹងក៏រមែងសួរ ពួកដែលដឹងក៏រមែងឆ្លើយ ដោយហេតុនោះ ទើប ការសន្ទនានេះកើតឡើងហើយដល់ព្រះថេរៈទាំងនោះ ។ បទថា មិគបថកំ គឺស្រុកសួយរបស់ខ្លួនដែលមានឈ្មោះ យ៉ាងនេះ ។ បានឮថា ស្រុកសួយនោះនៅក្រោយអម្ពាដការាម ( អារាម ដែលសម្បូរដោយដើមម្កាក់ ) ។ បទថា តេនុបសង្កមិ សេចក្តីថា ចិត្តគហបតីគិតថា អញ ឆ្លើយបញ្ញារបស់ព្រះថេរៈទាំងឡាយហើយ នឹងធ្វើសេចក្តីផាសុកឲ្យ ដូច្នេះ ទើបចូលទៅរក ។ បទថា គម្ភីរេ ពុទ្ធវចនេ សេចក្តីថា ក្នុងព្រះពុទ្ធវចនៈដែល ជ្រៅដោយអត្ថ និងជ្រៅដោយធម៌ ។ បទថា បញ្ញាចក្ខុ កមតិ សេចក្តីថា ចក្ខុ គឺញាណ រមែងជ្រាប គឺរមែងប្រព្រឹត្តទៅ ។