អដ្ឋកថា ខេត្តូបមសូត្រទី ៧

គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងទេសនាសូត្រទី ៧ ដូចតទៅនេះ បទថា ជង្គលំ ប្រែថា ជាដីរឹង មិនទន់ ។ បទថា ឱសរំ ជាដីមានអំបិលកើតឯង គឺដីប្រៃ ។ បទថា បបភូមិ ប្រែថា ទីដែលកើតដីអាក្រក់ ។ [ ២៤៥-២៤៦ ] បទថា មំទីប ជាដើម មានវិនិច្ឆ័យថា ភិក្ខុ និងភិក្ខុនី ទាំងនោះ ឈ្មោះថា មំទីប ព្រោះពួកគេមានតថាគតជាទីពឹង ជាទីអាស្រ័យ ។ ឈ្មោះថា មំលេណា ព្រោះពួកគេមានតថាគតជាទីជ្រកកោន ជាទីពឹង អាស្រ័យ ។ ឈ្មោះថា មំតាណា ព្រោះពួកគេ មានតថាគតជាអ្នកជួយ ជាអ្នករក្សា ។ ឈ្មោះថា មំសរណា ព្រោះពួកគេ មានតថាគតជាសរណៈ ធ្វើភ័យឲ្យវិនាសបង់ ។ បទថា វិហរន្តិ សេចក្តីថា ធ្វើតថាគតឲ្យជាទីពឹង ជាដើមយ៉ាងនោះ ។