អដ្ឋកថា បរាយនសូត្រ ទី ៣៣

បទថា អយំ វោ អម្ហាកំ អនុសាសនី មានអធិប្បាយថា នេះជាអនុសាសនី គឺឱវាទអំពីសំណាក់របស់តថាគត ដើម្បីអ្នកទាំងឡាយថា ឈាយថ មា បមាទត្ថ ចូរសម្លឹង កុំប្រមាទ ដូច្នេះ ។ បទដែលគួរពោល ក្នុងបទថា កាយេ កាយានុបស្សី ដូច្នេះជាដើមនោះ ខ្ញុំនឹងពោលខាងមុខ ។ [ ៣៦២-៣៩៣ ] ក្នុងបទថា អនតំ ជាដើម មានវិនិច្ឆ័យដូចតទៅនេះ ថា ។ ឈ្មោះថា អនត ព្រោះមិនមានសេចក្តីត្រេកអរដោយអំណាចតណ្ហា ឈ្មោះថា អនាសវ ព្រោះមិនមានអាសវៈ ៤ ឈ្មោះថា សច្ច ព្រោះជា បរមត្ថសច្ច ឈ្មោះថា បរ ព្រោះអត្ថថា ជាចំណែកក្រៅអំពីវដ្តៈ គឺត្រើយ នាយ សំដៅដល់ វិវដ្តៈ ឈ្មោះថា និបុណ ព្រោះអត្ថថា ល្អិត ឈ្មោះថា សុទុទ្ទស ព្រោះជាធម៌ឃើញបានលំបាក ឈ្មោះថា អជជ្ជរ ព្រោះមិនគ្រាំគ្រា ដោយជរា ឈ្មោះថា ធុវ ព្រោះអត្ថថា មាំទាំ ឈ្មោះថា អបលោកិន ព្រោះជាធម៌មិនវិនាស ឈ្មោះថា អទស្សន ព្រោះបុគ្គលណាម្នាក់ មិនគប្បី ឃើញបានដោយចក្ខុវិញ្ញាណ ឈ្មោះថា និបបញ្ច ព្រោះមិនមានកិលេសជា គ្រឿងយឺតយូរ គឺតណ្ហា មានះ និងទិដ្ឋិ ឈ្មោះថា សន្ត ព្រោះអត្ថថា ជា សភាវៈ ឈ្មោះថា អមត ព្រោះមិនមានការស្លាប់ ឈ្មោះថា បណីត ព្រោះអត្ថថា ឧត្តម ឈ្មោះថា សិវ ព្រោះអត្ថថា មានភាពត្រជាក់ ឈ្មោះថា ខេម ព្រោះប្រាសចាកអន្តរាយ ឈ្មោះថា តណ្ញក្ខយ ព្រោះជាបច្ច័យឲ្យអស់ តណ្ហា ឈ្មោះថា អច្ឆរិយ ព្រោះគួរឲ្យទះដៃ ព្រោះអត្ថថា តាំងមាំអំពីសមាធិ រឿងដែលមិនធ្លាប់មាននោះឯង ឈ្មោះថា អព្ភូត គួរនឹងពោលថា មិនកើត ហើយកើតឡើង ឈ្មោះថា អនីតិក ព្រោះប្រាសចាកទុក្ខ ឈ្មោះថា អនីតិកធម្ម ព្រោះជាធម៌ប្រាសចាកទុក្ខជាសភាវៈ ឈ្មោះថា និព្វាន ព្រោះមិន មានតណ្ហាជាគ្រឿងរួបរឹត ឈ្មោះថា អព្យាបជ្ឈ ព្រោះមិនមានការបៀតបៀន ឈ្មោ