អដ្ឋកថា ជាណុស្សោណិព្រាហ្មណសូត្រ ទី ៤

គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងព្រាហ្មណសូត្រទី ៤ ដូចតទៅនេះ បទថា សព្វសេតេន វឡវាភិរថេន សេចក្តីថា ដោយរថទឹមដោយសេះ ៤ ស សុទ្ធ ។ បានឮថា រថមានដុំ និងខ្នងកង់ទាំងអស់ បានស្រោបដោយប្រាក់ ។ ឈ្មោះថា រថ មាន ២ យ៉ាង គឺរថចម្បាំង ១ រថទ្រង់គ្រឿង ១ ។ ក្នុង រថនោះ រថចម្បាំង មានសណ្ឋាន ៤ ជ្រុង មិនធំពេក អាចដាក់មនុស្សនា ក់ រថទ្រង់គ្រឿងជារថធំ បណ្តោយក៏វែង ទទឹងក៏ធំ ។ អ្នកកាន់ឆត្រ កាន់ផ្លិត គឺផ្លិតស្លឹកត្នោត រមែងនៅក្នុងរថនោះ ដូច្នោះ មនុស្ស ៨ នាក់ ឬ ១០ នាក់ ក៏អាចឈរបាន អង្គុយក៏បាន ដេកក៏បាន តាម សប្បាយ យ៉ាងនេះឯង សូម្បីរថនោះ ចាត់ជារថទ្រង់គ្រឿង ។ បទថា សេតា សុទំ អស្សា សេចក្តីថា សេះស គឺសតាមប្រក្រតី ។ បទថា សេតាលង្ការា សេចក្តីថា គ្រឿងប្រដាប់នៃសេះទាំងនោះ បានជារបស់ សម្រេចដោយប្រាក់ ។ បទថា សៀត រថោ សេចក្តីថា រថ ឈ្មោះថា ស ព្រោះស្រោបដោយប្រាក់ និងព្រោះប្រដាប់ដោយភ្លុកក្នុងទីនោះៗ ដោយន័យ ដែលពោលហើយនោះឯង ។ បទថា សេតបរិវារោ សេចក្តីថា រថដទៃ ស្រោបដោយស្បែករាជសីហ៍ខ្លះ ស្រោបដោយស្បែកខ្លាខ្លះ ស្រោបដោយ សំពត់កម្ពលលឿងខ្លះ យ៉ាងណា រថនេះមិនមែនដូច្នោះឡើយ ។ ឯរថនេះ ស្រោបដោយសំពត់យ៉ាងល្អ ។ បទថា សេតា រស្មីយោ សេចក្តីថា ខ្សែ ដែលស្រោបដោយប្រាក់ និងកែវប្រពាល ។ បទថា សេតា បតោទលដ្ឋិ សេចក្តីថា សូម្បីដងជន្លួញក៏ស្រោបដោយប្រាក់ដែរ ។ បទថា សេតំ ឆត្តំ សេចក្តីថា ឆត្រដែលគេលើកឡើងត្រង់កណ្តាល រថក៏ស ។ បទថា សេតំ ឧណ្ញីសំ សេចក្តីថា សំពត់ជួតក្បាលធ្វើដោយប្រាក់ជាង ៧ ធ្នាប់ក៏ស ។ បទថា សេតានិ វត្ថានិ សេចក្តីថា សំពត់ស្លៀកស គឺមានពណ៌ដូចដុំពពុះ ទឹក ។ ក្នុងសំពត់ទាំងនោះ សំពត់ស្លៀកមានតម្លៃ ៥០០ សំពត