អយោនិសោមនសិការសូត្រ ទី ៤

ម្នាលគហបតី វៀរលែងតែការអាក្រាត និងកោរត្រងោល និងបោសធូលីដោយអំបោសកន្ទុយក្ងោកចេញ ឧត្តរិមនុស្សធម៌នីមួយដ៏វិសេស ដោយញាណទស្សនៈ អាចធ្វើនូវភាពជាព្រះអរិយៈ ជាគ្រឿងនៅសប្បាយ យើងមិនបានត្រាស់ដឹង ដោយអំណាចវស្សា ទាំង ៣០ នេះឡើយ ។ កាលបើអចេលកស្សបពោលយ៉ាងនេះ ចិត្តគហបតីក៏ពោល ទៅនឹងអចេលកស្សបដូច្នេះថា អើហ្ន៎ អស្ចារ្យណាស់ អើហ្ន៎ ចម្លែកពេកណាស់ ដោយសភាពនៃធម៌ ដែលលោកពោលដោយប្រពៃថា វៀរលែងតែអាក្រាត និងកោរត្រងោល និងការបោសធូលីដោយអំបោសកន្ទុយក្ងោកចេញ ឧត្តរិមនុស្សធម៌នីមួយដ៏វិសេសដោយញាណទស្សនៈ អាចធ្វើនូវភាពជាព្រះអរិយៈ ជាគ្រឿងនៅសប្បាយ យើងមិនបានត្រាស់ដឹងដោយអំណាចវស្សាទាំង ៣០ នេះឡើយ ។ ម្នាលគហបតី ចុះអ្នកបានចូលមកជាឧបាសក អស់កាលយូរ បុន្មានហើយ ។ បពិត្រលោកដ៏ចម្រើន យើងបានចូលមកជាឧបាសក ៣០ ឆ្នាំមក ហើយ ។ ម្នាលគហបតី ចុះឧត្តរិមនុស្សធម៌នីមួយដ៏វិសេសដោយញាណទស្សនៈ អាចធ្វើនូវភាពជាព្រះអរិយៈជាគ្រឿងនៅសប្បាយ អ្នកបានត្រាស់ដឹង ហើយ ដោយអំណាចឆ្នាំទាំង ៣០ នេះដែរឬ ។ បពិត្រលោកដ៏ចម្រើន ឧត្តរិមនុស្សធម៌គង់មានដល់គ្រហស្ថខ្លះដែរ បពិត្រលោកដ៏ចម្រើន ព្រោះថាខ្ញុំ ប្រាថ្នាស្ងាត់ចាកកាម ស្ងាត់ចាកអកុសលធម៌ទាំងឡាយ ក៏បានដល់នូវបឋមជ្ឈាន ប្រកបដោយវិតក្ក ប្រកបដោយវិចារៈ មានបីតិ និងសុខកើតអំពីសេចក្តី ស្ងាត់ ប្រព្រឹត្តនៅគ្រប់ឥរិយាបថកំណត់ត្រឹមណា ។ បពិត្រលោកដ៏ចម្រើន ខ្ញុំ ប្រាថ្នារម្ងាប់នូវវិតក្ក និងវិចារៈ បានដល់នូវទុតិយជ្ឈាន ប្រព្រឹត្តនៅគ្រប់ឥរិយាបថកំណត់ត្រឹមណា ។ បពិត្រលោកដ៏ចម្រើន ខ្ញុំប្រាថ្នានឿយណាយចាក បីតិ ។ បេ ។ បានដល់នូវតតិយជ្ឈាន ប្រព្រឹត្តនៅគ្រប់ឥរិយាបថកំណត់ត្រឹម ណា ។ បពិត្រលោកដ៏ចម