អរហន្តសូត្រ

ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ឥន្ទ្រិយនេះមាន ៥ យ៉ាង ។ យ៉ាង គឺអ្វីខ្លះ ។ គឺសុខ្រិន្ទិយ ១ ទុក្ខ្រិន្ទិយ ១ សោមនស្សិន្ទ្រិយ ១ ទោមនស្សិន្ទ្រិយ ១ ឧបេក្ខិន្ទ្រិយ ១ ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ សុខ្រិន្ទិយកើតឡើង ព្រោះអាស្រ័យ នូវផស្សៈដែលជាបច្ច័យនៃសុខវេទនា ។ បុគ្គលនោះ កាលបើដល់នូវសេចក្តី សុខ ក៏រមែងដឹងច្បាស់ថា អាត្មាអញជាអ្នកដល់នូវសេចក្តីសុខ រមែងដឹងច្បាស់ ថា សុខ្រិន្ទិយឯណាកើតឡើងហើយ ព្រោះអាស្រ័យនូវផស្សៈ ជាបច្ច័យនៃ សុខវេទនា កើតអំពីផស្សៈនោះ ដែលបុគ្គលបានសោយហើយ សុខ្រិន្ទិយនោះ ក៏រលត់ទៅ សុខ្រិន្ទិយនោះក៏ស្ងប់រម្ងាប់ទៅ ព្រោះរលត់ផស្សៈជាបច្ច័យនៃសុខ វេទនានោះឯង ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ទុក្ខ្រិន្ទិយកើតឡើង ព្រោះអាស្រ័យនូវ ផស្សៈជាបច្ច័យនៃទុក្ខវេទនា ។ បុគ្គលនោះ កាលបើដល់នូវសេចក្តីទុក្ខ ក៏ រមែងដឹងច្បាស់ថា អាត្មាអញជាអ្នកដល់នូវសេចក្តីទុក្ខ រមែងដឹងច្បាស់ថា ទុក្ខ្រិន្ទិយឯណាកើតឡើងហើយ ព្រោះអាស្រ័យនូវផស្សៈជាបច្ច័យនៃទុក្ខវេទនាកើតអំពីផស្សៈនោះ ដែលបុគ្គលបានសោយហើយ ទុក្ខ្រិន្ទិយនោះ ក៏ រលត់ទៅ ទុក្ខ្រិន្ទិយនោះក៏ស្ងប់រម្ងាប់ទៅ ព្រោះរលត់ផស្សៈជាបច្ច័យនៃទុក្ខវេទនានោះឯង ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ សោមនស្សិន្ទ្រិយកើតឡើង ព្រោះ អាស្រ័យនូវផស្សៈជាបច្ច័យនៃសោមនស្សវេទនា ។ បុគ្គលនោះ កាលបើ មានចិត្តរីករាយ ក៏រមែងដឹងច្បាស់ថា អាត្មាអញជាអ្នកមានចិត្តរីករាយ រមែង ដឹងច្បាស់ថា សោមនស្ស្រិន្ទិយឯណាកើតឡើងហើយ ព្រោះអាស្រ័យនូវផស្សៈ ជាបច្ច័យនៃសោមនស្សវេទនាកើតអំពីផស្សៈនោះ ដែលបុគ្គលបានសោយ ហើយ សោមនស្សិន្ទ្រិយនោះក៏រលត់ទៅ សោមនស្សិន្ទ្រិយនោះក៏ស្ងប់រម្ងាប់ ទៅ ព្រោះរលត់ផស្សៈជាបច្ច័យនៃសោមនស្សវេទន