ឧណ្ណាភព្រាហ្មណសូត្រ ទី ២

សាវត្ថីនិទាន ។ គ្រានោះឯង ឧណ្ណាភព្រាហ្មណ៍ ចូលទៅ គាល់ព្រះដ៏មានព្រះភាគ លុះចូលទៅដល់ហើយ ក៏ធ្វើសេចក្តីរីករាយជាមួយនឹង ព្រះដ៏មានព្រះភាគ លុះបញ្ចប់ពាក្យដែលគួររីករាយ និងពាក្យដែលគួរ រពឫកហើយ ក៏អង្គុយក្នុងទីសមគួរ ។ លុះឧណ្ណាភព្រាហ្មណ៍អង្គុយក្នុងទី សមគួរហើយ ក៏ក្រាបបង្គំទូលព្រះដ៏មានព្រះភាគដូច្នេះថា បពិត្រព្រះគោតមដ៏ចម្រើន ឥន្ទ្រិយ ៥ យ៉ាងនេះ មាន វិស័យផ្សេងៗ គ្នា មានអារម្មណ៍ផ្សេងៗ គ្នា រមែងមិនទទួលនូវអារម្មណ៍ និង វិស័យនៃគ្នានិងគ្នាឡើយ ។ ឥន្ទ្រិយ ៥ យ៉ាង គឺអ្វីខ្លះ ។ គឺចក្ខ្រុន្ទិយ ១ សោត្រិន្ទិយ ១ ឃាន្រិន្ទិយ ជិវ្ញ្រិន្ទិយ ១ កាយ្រិន្ទិយ ១ ។ បពិត្រព្រះគោតម ដ៏ចម្រើន ចុះអ្វីជាទីពឹងរបស់ឥន្ទ្រិយទាំង ៥ យ៉ាងនេះ ដែលមានវិស័យ ផ្សេងៗ គ្នា មានអារម្មណ៍ផ្សេងៗ គ្នា មិនទទួលនូវអារម្មណ៍និងវិស័យនៃគ្នា និងគ្នា ចុះសភាវៈដូចម្តេច រមែងទទួលនូវអារម្មណ៍ និងវិស័យនៃឥន្ទ្រិយ ទាំងនេះ ។ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ ឥន្ទ្រិយ ៥ យ៉ាងនេះ មានវិស័យផ្សេងៗ គ្នា មានអារម្មណ៍ផ្សេងៗ គ្នា រមែងមិនទទួលនូវអារម្មណ៍ និងវិស័យនៃគ្នានិងគ្នា ។ ឥន្ទ្រិយ ៥ យ៉ាង គឺអ្វីខ្លះ ។ គឺចក្ខ្រុន្ទិយ ១ សោត្រិន្ទិយ ១ ឃាន្រិន្ទិយ ១ ជិវ្ញ្រិន្ទិយ ១ កាយ្រិន្ទិយ ១ ។ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ កាលបើឥន្ទ្រិយទាំង ៥ យ៉ាងនេះ មានវិស័យផ្សេងៗ គ្នា មានអារម្មណ៍ផ្សេងៗ គ្នា មិនទទួលនូវអារម្មណ៍ និងវិស័យនៃគ្នានិងគ្នាហើយ មានតែចិត្តជាទីពឹង ទាំងចិត្តក៏រមែង