អដ្ឋកថា សាកេតសូត្រ ទី ៣

ក្នុងសាកេតសូត្រទី ៣ បទថា អញ្ជនវនេ គឺក្នុងព្រៃដែល ដាំដើមឈើមានផ្កា ពណ៌ដូចផ្កាអញ្ជ័ន ។ បទថា យំ ភិក្ខវេ សទ្ធ្រិន្ទិយំ តំ សទ្ធាពលំ គឺដែលឈ្មោះ ថា សទិ្ធន្ទ្រិយ ព្រោះអត្ថថា ធំក្នុងវត្ថុដែលមានការបង្អោនជឿ ជាលក្ខណៈ ឈ្មោះថា ជាសទ្ធាពល ព្រោះមិនញាប់ញ័រក្នុងឥន្ទ្រិយដែលមិនគប្បីជឿ ភាពដែលគុណធម៌ក្រៅអំពីនេះជាឥន្ទ្រិយ ក៏ព្រោះអត្ថថា ធំក្នុងលក្ខណៈ គឺ ការផ្គង ការប្រាកដ ការមិនរាយមាយ និងការដឹងច្បាស់ ។ គប្បីជ្រាបភាពជា ពល ព្រោះមិនញាប់ញ័រ ព្រោះការខ្ជិលច្រអូស ការមិនភ្លេចស្មារតី ការ រាយមាយ និងការមិនដឹង ។ គប្បីជ្រាបហេតុដែលឲ្យឥន្ទ្រិយ និងពលទាំងនោះ មិនផ្សេងគ្នា ដោយអំណាចសទ្ធា វីរិយៈ សតិ សមាធិ និងបញ្ញា ដូច ខ្សែទឹកមួយខ្សែរបស់ស្ទឹងនោះ ដោយបទថា ឯវមេវ ខោ គប្បីជ្រាបហេតុ ដែលធ្វើឲ្យផ្សេងគ្នា ដោយអំណាចឥន្ទ្រិយ និងពល ដោយអត្ថថា ធំ និង មិនញាប់ញ័រ ដូចខ្សែទឹក ២ ខ្សែ ដូច្នោះ ។