អដ្ឋកថា សលឡាគារសូត្រ ទី ៨

ម្នាលអាវុសោ ធ្វើដូច្នោះមិនបានទេ ។ ដំណើរ នោះព្រោះហេតុអ្វី ។ ម្នាលអាវុសោ ដ្បិតថា ទន្លេគង្គានោះ មានទំនាបទៅខាងកើត មានជម្រាលទៅខាងកើត ឈមទៅខាងកើតហើយ គេមិនងាយធ្វើឲ្យ មានទំនាបទៅខាងលិច ឲ្យមានជម្រាលទៅខាងលិច ឲ្យឈមទៅខាងលិចវិញ បានទេ ឯពួកមហាជននោះ គ្រាន់តែបានចំណែកសេចក្តីលំបាក និងសេចក្តី ចង្ហៀតចង្អល់ប៉ុណ្ណោះ យ៉ាងណាមិញ ។ ម្នាលអាវុសោ ព្រះរាជាក្តី មហាមាត្យរបស់ព្រះរាជាក្តី មិត្តក្តី អមាត្យក្តី ញាតិក្តី សាលោហិតក្តី នាំភោគៈ ទាំងឡាយ មកបវារណាភិក្ខុដែលកំពុងចម្រើនសតិប្បដ្ឋានទាំង ៤ កំពុងធ្វើឲ្យ ច្រើននូវសតិប្បដ្ឋានទាំង ៤ ថា ម្នាលបុរសដ៏ចម្រើន ចូរអ្នកមកអាយ សំពត់កាសាវៈទាំងនេះ សម្រេចប្រយោជន៍អ្វីដល់អ្នក អ្នកជាមនុស្សត្រងោល កាន់អំបែងត្រាច់សុំគេ ប្រយោជន៍អ្វី អ្នកចូរវិលត្រឡប់មករកភេទថោកទាប ចូរប្រើប្រាស់ភោគៈទាំងឡាយផង ចូរធ្វើបុណ្យទាំងឡាយផង ។ ម្នាលអាវុសោ ភិក្ខុដែលកំពុងចម្រើនសតិប្បដ្ឋាន ៤ កំពុងធ្វើឲ្យច្រើននូវសតិប្បដ្ឋាន ៤ នោះ នឹងពោលលាសិក្ខា ត្រឡប់មករកភេទថោកទាបវិញ ដូច្នោះ ហេតុន៎ុះរមែង មិនមានឡើយ ។ ដំណើរនោះព្រោះហេតុអ្វី ។ ម្នាលអាវុសោ ដ្បិតថា ចិត្ត ( របស់លោក ) មានទំនាបទៅរកសេចក្តីស្ងប់ស្ងាត់ មានជម្រាលទៅរកសេចក្តី ស្ងប់ស្ងាត់ ឈមទៅរកសេចក្តីស្ងប់ស្ងាត់ អស់កាលយូរអង្វែងមកហើយ នឹង ឲ្យ ( លោក ) ត្រឡប់ទៅរកភេទថោកទាបដូច្នោះ ហេតុន៎ុះរមែងមិនមាន ឡើយ ក៏យ៉ាងនោះឯង ។