ថបតិសូត្រ ទី ៦

សាវត្ថីនិទាន ។ សម័យនោះឯង ភិក្ខុច្រើនរូប ធ្វើចីវរកម្ម ថ្វាយព្រះដ៏មានព្រះភាគ កាលព្រះដ៏មានព្រះភាគ មានចីវរសម្រេចហើយ លុះកន្លង ៣ ខែទៅ នឹងស្តេចចៀសចេញទៅកាន់ចារិក ។ សម័យនោះឯង មាននាយជាងឈើ ( ពីរនាក់ ) ឈ្មោះ ឥសិទត្ត និងបុរាណៈ នៅអាស្រ័យក្នុងស្រុកសួយ ឥសិទត្ត និងបុរាណៈបាន ឮដំណឹងថា ពួកភិក្ខុច្រើនរូបធ្វើចីវរកម្ម ថ្វាយព្រះដ៏មានព្រះភាគ កាលព្រះដ៏ មានព្រះភាគ មានចីវរសម្រេចហើយ លុះកន្លង ៣ ខែទៅ ក៏នឹងស្តេចចៀស ចេញទៅកាន់ចារិក ។ គ្រានោះ នាយជាងឈើឈ្មោះឥសិទត្ត និងបុរាណៈបាន ឲ្យបុរសឈរចាំផ្លូវ ( ហើយផ្តាំ ) ថា នែបុរសដ៏ចម្រើន ( បើ ) អ្នកឃើញ ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ជាអរហន្តសម្មាសម្ពុទ្ធ ស្តេចមកក្នុងវេលាណា គប្បីប្រាប់ ដល់យើងក្នុងវេលានោះ ។ បុរសនោះ នៅចាំអស់ ២ ថ្ងៃ ៣ ថ្ងៃហើយ ក៏ បានឃើញព្រះដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ស្តេចមកអំពីចម្ងាយ លុះឃើញហើយ ក៏ ត្រឡប់ចូលទៅរកនាយជាងឈើឈ្មោះឥសិទត្ត និងបុរាណៈ លុះចូលទៅដល់ ហើយ ក៏ជម្រាបទៅនាយជាងឈើឈ្មោះឥសិទត្ត និងបុរាណៈដូច្នេះថា បពិត្រ អ្នកដ៏ចម្រើន ព្រះដ៏មានព្រះភាគជាអរហន្តសម្មាសម្ពុទ្ធនោះ ទ្រង់ស្តេចមកដល់ ហើយ អ្នកទាំងឡាយសម្គាល់នូវកាលគួរ ក្នុងកាលឥឡូវនេះចុះ ។