អដ្ឋកថា នន្ទកលិច្ឆវិសូត្រ ទី ១០

សម័យមួយ ព្រះដ៏មានព្រះភាគទ្រង់គង់នៅក្នុងកូដាគារសាលា នាមហាវន ជិតក្រុងវេសាលី ។ គ្រានោះឯង លិច្ឆវិមហាមាត្យ ឈ្មោះនន្ទកៈ បានចូលទៅគាល់ព្រះដ៏មានព្រះភាគ លុះចូលទៅដល់ហើយ ក៏ថ្វាយបង្គំព្រះ ដ៏មានព្រះភាគ រួចអង្គុយក្នុងទីដ៏សមគួរ ។ ព្រះដ៏មានព្រះភាគបានត្រាស់ចំពោះ លិច្ឆវិមហាមាត្យឈ្មោះនន្ទកៈ ដែលអង្គុយក្នុងទីដ៏សមគួរយ៉ាងនេះថា ម្នាលនន្ទកៈ អរិយសាវ័កប្រកបដោយធម៌ ៤ តែងសម្រេច ស្រោតៈ ជាអ្នកមានធម៌មិនបានធ្លាក់ចុះ ទៀងតែនឹងត្រាស់ដឹងទៅខាងមុខ ។ ធម៌ ៤ តើដូចម្តេចខ្លះ ។ ម្នាលនន្ទកៈ អរិយសាវ័កក្នុងសាសនានេះ ប្រកបដោយ សេចក្តីជ្រះថ្លាមិនកម្រើក ក្នុងព្រះពុទ្ធថា ព្រះដ៏មានព្រះភាគនោះ ។ បេ ។ ជាសាស្តានៃទេវតា និងមនុស្សទាំងឡាយ ជាព្រះពុទ្ធមានជោគ ។ ក្នុងព្រះធម៌ ។ ក្នុងព្រះសង្ឃ ។ ប្រកបដោយអរិយកន្តសីល ជាសីលមិនដាច់ ។ បេ ។ ប្រព្រឹត្ត ទៅដើម្បីសមាធិ ។ ម្នាលនន្ទកៈ អរិយសាវ័ក ប្រកបដោយធម៌ ៤ នេះឯង តែងសម្រេចស្រោតៈ មានធម៌មិនបានធ្លាក់ចុះ ទៀងតែនឹងត្រាស់ដឹងទៅខាងមុខ ។ ម្នាលនន្ទកៈ អរិយសាវ័ក ប្រកបដោយធម៌ ៤ នេះហើយ កបកល់ដោយអាយុទិព្វផង ជារបស់មនុស្សផង កបកល់ដោយសម្បុរជាទិព្វ ផង ជារបស់មនុស្សផង កបកល់ដោយសេចក្តីសុខជាទិព្វផង ជារបស់មនុស្ស ផង កបកល់ដោយយស ជាទិព្វផង ជារបស់មនុស្សផង កបកល់ដោយ អាធិបតេយ្យជាទិព្វផង ជារបស់មនុស្សផង ។ ម្នាលនន្ទកៈ តថាគតមិនមែន ឮអំពីសំណាក់សមណៈដទៃ ឬព្រាហ្មណ៍ដទៃ ហើយនិយាយដូច្នោះទេ ប្រាកដជា របស់ណា ដែលតថាគតដឹងខ្លួនឯង ឃើញខ្លួនឯង យល់ខ្លួនឯង តថាគត ក៏និយាយតាមដឹងនោះឯង ។