សមាធិសូត្រ ទី ១

គប្បីជ្រាបអធិប្បាយក្នុងសមាធិសូត្រទី ១ នៃសច្ចសំយុត្តដូចតទៅ នេះ បទថា សមាធឹ ភិក្ខវេ សេចក្តីថា បានឮថា ភិក្ខុទាំងនោះ រមែង វិនាសចាកឯកគ្គតាចិត្ត លំដាប់នោះ ព្រះសាស្តាទ្រង់ប្រារព្ធទេសនានេះដល់ ភិក្ខុទាំងនោះថា ភិក្ខុទាំងនោះបាននូវឯកគ្គតាចិត្តយ៉ាងនេះ ចម្រើនកម្មដ្ឋាន ហើយ ក៏នឹងសម្រេចគុណវិសេសបាន ។ គប្បីជ្រាបការកាត់ហេតុ ដោយ អំណាចហេតុតាមសេចក្តីពិតជាដើម ក្នុងបទនេះថា តស្មា តិហ ភិក្ខវេ ឥទំ ទុក្ខំ យោគោ ករណីយោ ។ មានពាក្យអធិប្បាយដែលព្រះមានព្រះភាគ បានត្រាស់ហើយនេះថា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ភិក្ខុមានចិត្តតាំងមាំ រមែងដឹង ទួទៅនូវសច្ចៈ ៤ តាមសេចក្តីពិត ព្រោះហេតុណា ហេតុនោះ អ្នកទាំងឡាយមានចិត្តតាំងមាំ គប្បីធ្វើសេចក្តីធ្វើព្យាយាមថា នេះទុក្ខ ដូច្នេះ ដើម្បី ដឹងនូវសច្ចៈ ៤ តាមសេចក្តីពិត ។ សច្ចៈ ៤ រមែងជាធម្មជាតប្រាកដជាក់ច្បាស់ ដល់ព្រះតថាគតនោះឯង ព្រះតថាគតទ្រង់ចែកល្អហើយក្នុងសច្ចៈទាំង ៤ នោះ ការពោលសរសើរមិនមានប្រមាណ បទ និងព្យញ្ជនៈមិនមាន ប្រមាណ វដ្តៈរមែងចម្រើន ព្រោះសច្ចៈទាំង ៤ នោះ ដែលអ្នកទាំងឡាយ បានចាក់ធ្លុះ ចាប់តាំងអំពីកាលចាក់ធ្លុះសច្ចៈទាំង ៤ នោះ វដ្តៈក៏មិនចម្រើនហេតុ ណា ព្រោះហេតុនោះ អ្នកទាំងឡាយគប្បីធ្វើសេចក្តីព្យាយាមថា នេះ ទុក្ខ ដូច្នេះ ដោយបំណងថា វដ្តៈនឹងមិនចម្រើនយ៉ាងនេះ ។