អដ្ឋកថា នន្ទៈ

ធ្វើកុសលដរាបអស់ជីវិត អន្ទោលទៅមកក្នុង ទេវតា និងមនុស្ស បដិសន្ធិក្នុងព្រះគភ៌របស់ព្រះនាងមហាបជាបតិគោតមី ក្នុងក្រុងកបិលពស្តុ ។ គ្រានោះ ក្នុងថ្ងៃដាក់ព្រះនាម លោកធ្វើពួកព្រះញាតិ ឲ្យត្រេកអរ ព្រោះហេតុនោះ ទើបពួកញាតិថ្វាយព្រះនាមរបស់លោកថា នន្ទកុមារ ។ ព្រះមហាសត្វទ្រង់សម្រេចព្រះសព្វញ្ញុតញ្ញាណហើយ ប្រកាស ធម្មចក្រដ៏ប្រសើរ ទ្រង់អនុគ្រោះលោក ទ្រង់ចេញអំពីក្រុងរាជគ្រឹះ ទៅកាន់ ក្រុងកបិលពស្តុ ទ្រង់ធ្វើពុទ្ធបិតា ឲ្យតាំងនៅក្នុងសោតាបត្តិផល ដោយទ្រង់ គាល់គ្រាដំបូងបុណ្ណោះ ស្អែកឡើង ទ្រង់យាងទៅព្រះរាជនិវេសន៍របស់ព្រះពុទ្ធ បិតា ប្រទានឱវាទដល់ព្រះមាតារបស់ព្រះរាហុល សម្តែងធម៌ដល់ជនក្រៅ អំពីនោះ លុះស្អែកឡើង គ្រាអាវាហមង្គលដង្ញែនន្ទកុមារចូលរោងអភិសេក កំពុងប្រព្រឹត្តទៅ ព្រះមានព្រះភាគទ្រង់យាងទៅកាន់និវេសន៍របស់នន្ទកុមារ នោះ ទ្រង់ឲ្យនន្ទកុមារកាន់បាត្រ ទ្រង់បែរព្រះភក្ត្រទៅកាន់ព្រះវិហារ ដើម្បីឲ្យ នន្ទបួស ។ មង្គលអភិសេកក៏រារាំងនន្ទកុមារនោះមិនបាន កាលនន្ទកុមារកាន់ បាត្រ យាងតាមព្រះមានព្រះភាគ នាងជនបទកល្យាណីជាកូនក្រមុំ ក៏ឡើង ប្រាសាទជាន់លើ បើកសីហបញ្ជរ ស្រែកប្រាប់ថា បពិត្រអយ្យបុត្រ សូម ទ្រង់ប្រញាប់ត្រឡប់មក ។ នន្ទកុមារនោះបានឮសំឡេងនាង ក៏បានសម្លឹង មើលដោយរំជួលចិត្ត មិនអាចធ្វើនិមិត្តឆ្លើយឆ្លងបានតាមគាប់ចិត្ត ព្រោះ គោរពក្នុងព្រះសាស្តា ។ ដោយហេតុនោះ ទើបនន្ទកុមារក្តៅក្រហាយចិត្ត ។ ខណៈនោះ នន្ទកុមារគិតតែម្យ៉ាងថា ព្រះមុនី នឹងឲ្យអញត្រឡប់ត្រង់នេះ ព្រះសាស្តានឹងឲ្យអញត្រឡប់ត្រង់នេះ ។ ព្រះសាស្តាទ្រង់ក៏នាំទៅកាន់វិហារ ឲ្យបព្វជ្ជា ។ នន្ទកុមារបានបំពេញបព្វជ្ជាហើយ ក៏