អដ្ឋកថា ភល្លិកពាណិជ

សម័យតមក ពួកគាត់នៅ គ្រប់គ្រងផ្ទះ ទឹមរទេះ ៥០០ ធ្វើការលក់ដូរបន្តៗ មកអស់កាលយូរ ។ សម័យនោះ ព្រះពោធិសត្វនៃយើងទ្រង់សម្រេចសព្វញ្ញុតញ្ញាណ គង់ ប្រថាប់ត្រង់គល់ពោធិព្រឹក្ស ៧ សប្តាហ៍ក្នុងសប្តាហ៍ទី ៨ គង់ប្រថាប់ត្រង់ គល់កែស ។ សម័យនោះ ឈ្មួញទាំង ២ នោះ បានមកដល់ទីនោះ មួយ អន្លើដោយរទេះប្រមាណ ៥០០ ។ ម្តាយរបស់ឈ្មួញនោះ កើតជាទេវតានៅ ផ្តុំទីនោះ ក្នុងអត្តភាពជាប់តគ្នា ៥ ជាតិ ។ នាងគិតថា ឥឡូវនេះ ព្រះពុទ្ធ គួរបានទទួលភត្តាហារ ព្រោះបន្តអំពីនេះទៅ ទ្រង់មិនមានអាហារ មិនអាច ទ្រទ្រង់ព្រះជន្មបានឡើយ ម្យ៉ាងទៀត កូនរបស់អញទាំង ២ នេះ ក៏ទៅតាម ទីនេះ ។ ថ្ងៃនេះ កូនអញទាំង ២ គួរបានថ្វាយបិណ្ឌបាតដល់ព្រះពុទ្ធទាំងឡាយ ដូច្នេះហើយ ទើបបានធ្វើគោដែលទឹមដោយរទេះទាំង ៥០០ ឈប់មិនធ្វើ ដំណើរទៅ ។ ពួកគេពោលថា នេះអ្វីហ្ន៎ នេះអ្វីហ្ន៎ ទើបនាំគ្នាពិនិត្យមើល និមិត្តផ្សេងៗ ។ ពេលនោះ ទេវតានោះដឹងថា ជនទាំង ២ លំបាក ទើបចូល សណ្ឋិតក្នុងរាងកាយរបស់បុរសម្នាក់ ហើយពោលថា ព្រោះហេតុអ្វី ទើបពួក អ្នកត្រូវលំបាក មិនមានយក្ខដទៃបៀតបៀន មិនមានខ្មោចបិសាចបៀតបៀន មិនមាននាគបៀតបៀនពួកអ្នកទេ តែខ្ញុំជាមាតារបស់ពួកអ្នកក្នុងអត្តភាពទី ៥ កើតជាភុម្មទេវតានៅក្នុងទីនេះ នុ៎ះហ្ន៎ ព្រះទសពលប្រថាប់គង់ត្រង់គល់កែស ពួកអ្នកចូរថ្វាយបិណ្ឌបាតដំបូងដល់ទ្រង់ចុះ ដូច្នេះ ។ ជនទាំង ២ ស្តាប់ពាក្យ របស់នាងហើយ មានចិត្តត្រេកអរ យកសដូវផង់ និងសដូវដុំ ដាក់ថាស មាសនាំទៅកាន់សម្នាក់របស់ព្រះសាស្តា ក្រាបទូលថា សូមទ្រង់ទទួល ភាជនៈនេះចុះ ព្រះសាស្តា ទ្រង់ប្រមើលមើលអាចិណ្ណបដិបត្តិរបស់ព្រះពុទ្ធ ទាំងឡាយ ក្នុងអតីតហើយ ។ លំដាប់នោះ មហារាជទាំង ៤ បង