អដ្ឋកថាសូត្រទី ៩

ក្នុងសូត្រទី ៩ មានវិនិច្ឆ័យដូចតទៅនេះ បទថា លោកំ បលេន្តិ សេចក្តីថា រមែងធ្វើលោកឲ្យតាំងនៅ គឺឲ្យនៅ បានដល់ រក្សា ។ បទថា នយិធ បញ្ញាយេត្ថ មាតា សេចក្តីថា មាតាជាអ្នកឲ្យកំណើតក្នុង លោកនេះ មិនគប្បីប្រាកដជាទីគោរពរាប់អានថាស្រីនេះ ជាមាតារបស់អញ សូម្បីក្នុងបទដ៏សេសក៏មានន័យនេះដូចគ្នា ។ បទថា សម្ភេទំ បានដល់ ការលាយ ឡំគ្នា ឬការមិនមានព្រំដែន ។ ក្នុងពាក្យថា យថា អជេឡកា ជាដើម មានវិនិច្ឆ័យថា ព្រោះសត្វទាំងនោះ រមែងមិននឹកដល់ដោយការគោរព រាប់អាន ថាស្រីនេះ ជាមាតារបស់អញ ឬជាអស្រីរបស់អញ រមែងបដិបត្តិខុស ក្នុងវត្ថុដែលខ្លួនបានអាស្រ័យកើតឡើងនោះឯង ដូច្នោះ កាលទ្រង់ប្រៀបធៀបោ ទើបត្រាស់ ព្រះពុទ្ធវចនៈថា យថា អជេឡកា ជាដើម ។