អដ្ឋកថាសូត្រទី ២

ក្នុងសូត្រទី ២ មានវិនិច្ឆ័យដូចតទៅនេះ បទថា អព្ភាចិក្ខន្តិ បានដល់ ពោលបង្កាច់ គឺពោលដោយរឿងមិនពិត ។ បទថា ទោសន្តរោ ប្រែថា មានទោសតាំងនៅខាងក្នុង ។ ពិតហើយ បុគ្គលបែបនេះ រមែង ពោលបង្កាច់ព្រះតថាគត ដូចសុនក្ខត្តលិច្ឆវីពោលថា ឧត្តរិមនុស្សធម្មរបស់ ព្រះគោតមមិនមាន ។