អដ្ឋកថាសូត្រទី ៥

ក្នុងសូត្រទី ៥ មានវិនិច្ឆ័យដូចតទៅនេះ បទថា ខតំ សេចក្តីថា ឈ្មោះថា ត្រូវកម្ចាត់ ព្រោះត្រូវកម្ចាត់គុណ ។ បទថា ឧបហតំ សេចក្តីថា ឈ្មោះថា ត្រូវទម្លាយ ព្រោះត្រូវទម្លាយ គុណ គឺសេចក្តីល្អ អធិប្បាយថា ត្រូវកាត់នូវគុណ ដាច់នូវគុណ ខូចនូវ គុណ ។ បទថា អត្តានំ បរិហរតិ សេចក្តីថា រក្សាខ្លួនដែលប្រាសចាក គុណ ។ បទថា សាវជ្ជោ ប្រែថា មានទោស ។ បទថា សានុវជ្ជោ ប្រែថា ត្រូវពាក្យតិះដៀល ។ បទថា បសវតិ ប្រែថា រមែងបាន ។ បទថា អននុវិច្ច បានដល់ មិនដឹង មិនពិចារណា ។ បទថា អបរិយោគាហេត្វា ប្រែថា មិនស្ទាបស្ទង់ ។ បទថា អវណ្ណារហស្ស សេចក្តីថា របស់តិរ្ថិយក្តី របស់ សាវ័កតិរ្ថិយក្តី ដែលបដិបត្តិខុសគួរតិះដៀល ។ បទថា វណ្ណំ ភាសតិ សេចក្តីថា ពោលនូវគុណថា បុគ្គលនេះបដិបត្តិល្អ បដិបត្តិប្រពៃ ដូច្នេះ ។ បទថា វណ្ណារហស្ស សេចក្តីថា បណ្តាព្រះអរិយបុគ្គល មានព្រះពុទ្ធ ជាដើម អង្គណាមួយ ដែលបដិបត្តិប្រពៃ ។ បទថា អវណ្ណំ ភាសតិ សេចក្តីថា ពោលទោសថា បុគ្គលនេះបដិបត្តិខុស ដូច្នេះ ។ បទថា អវណ្ណារហស្ស អវណ្ណំ ភាសតិ សេចក្តីថា បុគ្គលពួកខ្លះក្នុង លោកនេះ ពោលតិះដៀលតិរ្ថិយ សាវ័កតិរ្ថិយ ដែលបដិបត្តិអាក្រក់ បដិបត្តិ ខុស ថាជាអ្នកបដិបត្តិអាក្រក់ ព្រោះហេតុដូច្នេះខ្លះ ជាអ្នកបដិបត្តិខុស ព្រោះ ហេតុដូច្នេះខ្លះ ឈ្មោះថា ពោលពាក្យតិះដៀល បុគ្គលដែលគួរតិះដៀល ។ បទថា វណ្ណរហស្ស វណ្ណំ សេចក្តីថា ពោលសរសើរព្រះពុទ្ធ និងពួកពុទ្ធសាវ័កដែលបដិបត្តិល្អ បដិបត្តិប្រពៃ ថាជាអ្នកបដិបត្តិល្អ ព្រោះហេតុដូច្នេះ ខ្លះ ជាអ្នកបដិបត្តិប្រពៃ ព្រោះហេតុដូច្នេះខ្លះ ។