អដ្ឋកថាពួកសូត្រដែលមិនបានសេ្រង្គាះក្ថុងបណ្ណាសក

ពួកព្រះសូត្រដែលមិនបនសង្គ្រាះក្នុងបណ្ណាសក [ ៤២៥-៤៣៩ ] ក្នុងបទដទៃៗ ក្រៅអំពីនេះ កោធ មានការខឹងជា លក្ខណៈ ឧបនាហ មានការចងការក្រោធជាលក្ខណៈ មក្ខ មានការលុប គុណដែលអ្នកដទៃធ្វើល្អហើយជាលក្ខណៈ បលាស មានការប្រៀបផ្ទឹមជា លក្ខណៈ ឥស្សា មានការច្រណែនជាលក្ខណៈ ការកំណាញ់ឈ្មោះថា មច្ឆរិយ ទាំងអស់នោះមានការឃើញដល់ខ្លួនជាលក្ខណៈ ។ មាយា មានការ បិទបាំងវត្ថុដែលធ្វើជាលក្ខណៈ សាថេយ្យ មានការអួតអាងជាលក្ខណៈ ។ អាការ គឺការមិនខ្មាស ឈ្មោះថា បញ្ញា អាការ គឺការមិនខ្លាចអំពីការតិះដៀល ឈ្មោះថា អនោត្តប្បៈ ធម៌មាន អកោធ ជាដើម គប្បីជ្រាបផ្ទុយ គ្នានឹងឧបក្កិលេសទាំងនោះ ។ បទថា សេក្ខស្ស ភិក្ខុនោ សេចក្តីថា ធម៌ ២ យ៉ាងប្រព្រឹត្តទៅដើម្បី ការវិនាសចាកគុណធម៌ខ្ពស់ៗ នៃព្រះសេក្ខៈទាំង ៧ ពួក តែរមែងប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីការវិនាសនៃបុថុជ្ជន ដែលធ្ងន់ក្នុងព្រះសទ្ធម្មដូចគ្នា បណ្ឌិតគប្បីជ្រាប ដូច្នេះ បទថា អបរិហានាយ សេចក្តីថា ដើម្បីការមិនវិនាសចាកគុណដែល ខ្ពង់ខ្ពស់ ។ ក្នុងបទថា យថាភតំ និក្ខិត្តោ នេះ គប្បីជ្រាបអត្ថថា នៅក្នុងនរក នោះឯង ដូចត្រូវនាំមករក្សា ។ បទថា ឯកច្ចោ សេចក្តីថា សេចក្តីក្រោធទាំងនេះជាដើម មានដល់អ្នក ណា អ្នកនោះ ឈ្មោះថា អ្នកខ្លះ ។ បទថា សាវជ្ជា បានដល់ មានទោស បទថា អនវជ្ជា បានដល់ ឥតទោស ។ បទថា ទុក្ខុទ្រយា បានដល់ មានទុក្ខជាផល ។ បទថា សុខុទ្រយា បានដល់ មានសុខជាផល ។ បទថា សព្យាបជ្ឈា បានដល់ មានទុក្ខ ។ បទថា អព្យាបជ្ឈា បានដល់ មិនមាន ទុក្ខ ព្រះមានព្រះភាគទ្រង់ត្រាស់វដ្តៈ និងវិវដ្តៈនេះឯង ដោយព្រះតម្រាស់ មានប្រមាណបុណ្ណេះ ។