អដ្ឋកថាសង្គារវសូត្រ

គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងសង្គារវសូត្រទី ១០ ដូចតទៅនេះ បទថា សំគារវោ បានដល់ ព្រាហ្មណ៍អ្នកមើលថែ និងធ្វើការជុសជួលរបស់ បុរាណ ក្នុងក្រុងរាជគ្រឹះ មានឈ្មោះយ៉ាងនេះ ។ បទថា ឧបសង្កមិ សេចក្តី ថា ព្រាហ្មណ៍បរិភោគអាហារព្រឹកហើយ មានមហាជនចោមរោម ចូលទៅ គាល់ព្រះមានព្រះភាគ ។ បទថា អស្សុ ក្នុងពាក្យថា មយមស្សុ នេះ ត្រឹមតែ ជានិបាត គឺជាបទសម្តែងសេចក្តីនេះថា បពិត្រព្រះគោតមដ៏ចម្រើន ខ្ញុំ ព្រះអង្គទាំងឡាយ ឈ្មោះថា ព្រាហ្មណ៍ ។ បទថា យញ្ញំ យជាម សេចក្តីថា ឈ្មោះថា យញ្ញប្រកបទៅដោយ ការសម្លាប់សត្វយ៉ាងនេះ មួយមុខ ៤ មួយមុខ ៨ មួយមុខ ១៦ មួយមុខ ៣២ មួយមុខ ៦៤ មួយមុខ ១០០ និងមួយមុខ ៥០០ មាននៅក្នុងលទ្ធិខាងក្រៅ ព្រះពុទ្ធសាសនា ។ ព្រះមានព្រះភាគ ទ្រង់សំដៅយកយញ្ញនោះឯង ។ បទថា អនេកសារីរិកំ បានដល់ ទាក់ទងដោយបុគ្គលច្រើន ។ បទថា យទិទំ ស្មើគ្នានឹង យា ឯសា ប្រែថា នេះ ។ បទថា យញ្ញាធិករណំ សេចក្តីថា មានការបូជាយញ្ញជាហេតុ និងមានការឲ្យអ្នកដទៃបូជាជាហេតុ សេចក្តីពិត បុញ្ញបដិបទាក្នុងទេយ្យធម៌តែម្យ៉ាង ដែលបុគ្គលឲ្យឯងក្តី ប្រើឲ្យ អ្នកដទៃឲ្យក្តី ដល់បុគ្គលច្រើន សូម្បីក្នុងទេយ្យធម៌ច្រើនយ៉ាង ដែលបុគ្គល ឲ្យឯងក្តី ប្រើអ្នកដទៃក្តី ដល់បុគ្គលមានចំនួនច្រើន ឈ្មោះថា ជាបដិបទា ទាក់ទងដល់បុគ្គលច្រើន ។ ពាក្យនេះ ព្រះមានព្រះភាគត្រាស់សំដៅយក បុញ្ញបដិបទានោះ បុញ្ញបដិបទារបស់បុគ្គលដែលពោលថា ខ្ញុំបូជាអ្នក ខ្ញុំបូជា អ្នក ដូច្នេះក្តី បុគ្គលប្រើអ្នកដទៃថា អ្នកចូរបូជា អ្នកចូរបូជា ដូច្នេះក្តី ឈ្មោះ ថា ជាបដិបទាទាក់ទងដោយបុគ្គលច្រើនដូចគ្នា ។