សង្ឃសូត្រទី ១០

ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ខ្សាច់លាយដោយអាចម៍ដី ក្បឿងលាយ ដោយក្រួស ជាឧបក្កិលេសយ៉ាងគ្រោតគ្រាត របស់មាស ក៏មានមេជាង អ្នកលាងអាចម៍ដីក្តី កូនជាងអ្នកលាងអាចម៍ដីក្តី រោយរាយមាសនោះចុះក្នុង ស្នូកហើយ លាងជម្រះដេញកម្ចាត់ចេញ ( នូវមន្ទិល ) ត្រាតែធ្វើមាសនោះ ឲ្យអស់មន្ទិល ឲ្យបាត់មន្ទិលចេញបាន ក្រួសយ៉ាងល្អិតៗ ខ្សាច់យ៉ាងធំៗ ជា ឧបក្កិលេស ( មន្ទិល ) យ៉ាងកណ្តាលរបស់មាស មេជាងអ្នកលាងអាចម៍ដី ក្តី កូនជាងអ្នកលាងអាចម៍ដីក្តី រមែងលាងជម្រះដេញកម្ចាត់ចេញនូវមន្ទិល នោះ ត្រាតែធ្វើមាសនោះ ឲ្យអស់មន្ទិល ឲ្យបាត់មន្ទិលចេញបាន ដីខ្សាច់ យ៉ាងល្អិត ជារបស់មានពណ៌ខ្មៅ ជាឧបក្កិលេសយ៉ាងល្អិត របស់មាស ក៏មាស មេជាងអ្នកលាងអាចម៍ដីក្តី កូនជាងអ្នកលាងអាចម៍ដីក្តី លាងជម្រះ ដេញកម្ចាត់ចេញនូវមន្ទិលនោះ ត្រាតែធ្វើមាសនោះ ឲ្យអស់មន្ទិល ឲ្យបាត់ មន្ទិលចេញបាន តអំពីនោះ នឹងសល់នៅតែមាសសុទ្ធ ជាងមាសក្តី កូន ជាងមាសក្តី ដាក់មាសនោះចុះក្នុងបាវហើយ ទើបស៊ប់រម្លាយដេញសាច់ ។ មាសនោះដែលមិនបានស៊ប់រម្លាយដេញសាច់ មិនបានកម្ចាត់មន្ទិលចេញ មិន បាននាំមន្ទិលចេញហើយ មិនទៅជាមាសទន់ផង មិនទៅជាមាសគួរដល់ ការងារផង មិនទៅជាមាសមានពន្លឺផ្លេកផង ទៅជាមាសស្រួយ មិនគួរដល់ ការងារ ដោយប្រពៃផង ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ សម័យគួរនោះ គឺសម័យ ដែលជាងមាស ឬកូនជាងមាស ស៊ប់រម្លាយដេញសាច់មាស នោះដែលបាន ស៊ប់រម្លាយដេញសាច់ កម្ចាត់មន្ទិលចេញ នាំមន្ទិលចេញហើយ រមែងទៅជា មាសទន់ផង គួរដល់ការងារផង មានពន្លឺភ្លឺផ្លេកផង មិនទៅជាមាសស្រួយ ផង គួរដល់ការងារដោយប្រពៃផង ជាងប្រាថ្នាគ្រឿងប្រដាប់ប្លែកៗ ឯណាៗ ទោះជាដំបារមាសក្តី កុណ្ឌលក្តី គ្រឿងប្រដាប់កក្តី កម្រងមាសក្តី