អដ្ឋកថាយោគសូត្រ

គប្បីជ្រាបវិនិច្ឆ័យក្នុងយោគសូត្រទី ១០ ដូចតទៅនេះ កិលេស ឈ្មោះថា យោគា ព្រោះចងសត្វទុកក្នុងវដ្តៈ ។ ក្នុងបទថា កាមយោគោ ជាដើម ការត្រេកប្រកបដោយកាមគុណ ៥ ឈ្មោះថា កាមយោគ ។ តម្រេកដោយអំណាចការពេញចិត្តក្នុងរូបភព និងអរូបភព ឈ្មោះថា ភវយោគោ ។ ការជាប់ចិត្តក្នុងឈានក៏យ៉ាងនោះ ។ រាគៈប្រកបដោយសស្សតទិដ្ឋិ និងទិដ្ឋិ ៦២ ឈ្មោះថា ទិដ្ឋិយោគ ។ ការមិនដឹងក្នុងសច្ចៈ ៤ ឈ្មោះថា អវិជ្ជាយោគោ ។ ម្យ៉ាងទៀត ឈ្មោះថា កាមយោគោ ព្រោះប្រកបសត្វ ក្នុងកាម ។ ឈ្មោះថា ភវយោគោ ព្រោះប្រកបសត្វក្នុងភព ឈ្មោះថា ទិដ្ឋិយោគោ ព្រោះប្រកបសត្វក្នុងទិដ្ឋិ ។ ឈ្មោះថា អវិជ្ជាយោគោ ព្រោះ ប្រកបសត្វក្នុងអវិជ្ជា ។ ពាក្យដូចពោលមកនេះ ជាឈ្មោះរបស់ធម៌ ដែល បានពោលហើយខាងដើម ។ ឥឡូវនេះ កាលទ្រង់សម្តែងពង្រីកធម៌ទាំងនោះ ឲ្យពិស្តារ ទើបត្រាស់ថា កតមោ ច ភិក្ខវេ ជាដើម ។ បណ្តាបទ ទាំងនោះ បទថា សមុទយំ គឺការកើត ។ បទថា អដ្ឋង្គមំ គឺការរលត់ ។ បទថា អស្សាទំ គឺត្រេកអរ ។ បទថា អាទីនវំ គឺទោសដែលមិន ត្រេកអរ ។ បទថា និស្សរណំ គឺការចេញទៅ ។ បទថា កាមេសុ គឺក្នុងវត្ថុកាម ។ បទថា កាមរាគោ គឺរាគៈកើត ព្រោះប្រារព្ធកាម ។ ក្នុងបទដ៏សេស ក៏មានន័យនេះឯង ។ បទថា អនុសេតិ គឺកើតឡើង ។ គប្បីជ្រាបអត្ថក្នុងបទគ្រប់យ៉ាង យ៉ាងនេះថា បទថា អយំ វុច្ចតិ ភិក្ខវេ កាមយោគោ សេចក្តីថា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ នេះហៅថា ហេតុនៃការប្រកបគ្រឿងចងសត្វក្នុងកាម ។ បទថា ផស្សាយតនានំ បាន ដល់ ហេតុ មានចក្ខុសម្ផស្សជាដើម សម្រាប់អាយតនៈទាំងឡាយ មានចក្ខុ ជាដើម ។